Tagarchief: PR

PR bij Kleine Zakloop

Medailles met haas Chantal! Foto: Bert Kramer

door Marjoleine Kramer

Zondag heb ik voor het eerst meegedaan aan de Kleine Zakloop in Nisse. En dat ging boven verwachting! Ik hoopte binnen een uur te finishen (slag om de arm), maar mijn tijd was 48 minuten en 37 seconden! Het was een hartstikke mooi rondje met Chantal die voor mij wilde hazen. Zij zou ons tempo op 8,3 km/u gemiddeld houden, maar het werd gemiddeld toch 8,9 km/u.

We hadden geluk met het weer zondag. Er stond wat wind, maar de zon scheen, het was droog en zo’n 8 graden. (Al moest het volgens anderen het aanvoelen als -2.) De parkeerplaats op het bedrijventerrein dat was aangewezen op de site en in de mail, stond al vol toen ik aankwam. Het werd een plekje in de berm langs de weg. Met mijn sporttas liep ik naar het dorpshuis, eens zien waar Chantal en de anderen waren.

Lees verder

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Marjoleine

Kilometer extra in mijn zak

Bijna terug bij de Lopers Company, hier bij de ophaalbrug voor de jachthaven in het centrum van Goes.

door Marjoleine Kramer

Voor het eerst in lange tijd had ik zaterdag weer tijd om een tweede week op rij naar running bootcamp van de Loperscompany in Goes te gaan. Maar het was wel weer vermoeiend hee, pfoeh! Al toen we net begonnen waren, voelde ik de spieren en pezen in mijn onderbenen nog van mijn verste afstandloop ooit afgelopen donderdag. Wat rennen betreft maar even rustig aan dus, daar was trainer Kelney het mee eens.

Vanuit het centrum vertrokken we weer in noordelijke richting naar het trainingsveld bij sportpark het Schenge. (Ik moet nog steeds eens een foto maken daar.) Ik herkende iemand van de middelbare school (alweer bijna 10 jaar terug, aiaiai) en kletste onderweg bij met haar. Toen we bij het trainingsveld waren aangekomen zei Kelney: “Twintig, onthoud dat maar voor vandaag. Dat is hier het magische getal.” Nou daar gingen we dan: krachttraining in the circle of doom. Hard werken: trillende spieren, verzuring, maar voor het goede doel.

Lees verder

1 reactie

Opgeslagen onder Bijdrage Marjoleine

RUN-BOX-RUN en PR!

door Marjoleine Kramer

Zaterdag gingen we niet gewoon bootcampen. We hadden het evenement RUN-BOX-RUN. Dat hield in: van de Lopers Company zo’n twee kilometer joggen naar Fitland, een uur boksles en daarna weer terug joggen. Toen we bij de Lopers Company vertrokken, werd gelijk een redelijk tempo ingezet. Halverwege moest het tempo, niet alleen voor mij, wat teruggeschroefd worden. “Niet zo snel jongens”, riep Paola naar de kopgroep. Ze hielden even in en we vervolgden samen onze weg naar Fitland op het bedrijventerrein van Klein Frankrijk.

Daar aangekomen werd ons clubje voorgesteld aan de trainer. We zochten een paar bokshandschoenen uit en liepen de trappen op naar boven. Daar kwamen we in een zaal met matten. Schoenen uit, sokken uit, ringen, horloges, activity trackers en andere accessoires af. Eigenlijk brillen ook, maar omdat ik zonder praktisch niks zie mocht ik de mijne op mijn neus houden.

Lees meer

1 reactie

Opgeslagen onder Bijdrage Marjoleine

Stapperdestap

Werchter

Foto: Laura Zuidhof

Maandag kwam ik (brak) terug van Rock Werchter, dus hardlopen bij AV’56 zat er die avond niet in. Bijna een hele week had ik in een voormalige koeienwei gestaan met mijn tentje. Daardoor had ik genoeg beweging: naar het festivalterrein lopen, terug wandelen, naar deze muziektent, naar het hoofdpodium, eten halen, drankjes halen, wc opzoeken, vrienden terugvinden, etc. Ik had aardig wat stappen gezet.

Naarmate de dagen op het festivalterrein verstreken merkte ik dat de activity tracker steeds sneller op de dag trilde, het teken dat ik mijn 8000 stappen voor die dag gezet had. Halverwege de middag, ’s avonds rond etenstijd, om 04.00 uur ’s nachts, het werd steeds eerder.

Lees verder

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Marjoleine

Takkenweer, maar PR!

Er lagen overal flinke takken naast de weg. Sommige waren dikker dan mijn pols!

door Marjoleine Kramer

Ik dacht eerst dat ik me minder goed inzet bij het bootcampen omdat ik steeds minder last heb van spierpijn. Maar misschien word ik wel gewoon sterker. Dat kan natuurlijk ook. Ik ontwikkel in ieder geval al eelt op mijn handpalmen van het opdrukken. (Of er al duidelijk meer armspieren zijn, durf ik nog niet te bevestigen.)

Zaterdag hadden we weer les van Kelney. Het eerste stuk jogden we behoorlijk door richting de fietstunnel. Muurzitten, ofwel ski-oefeningen in mijn beleving. Een aantal keer zochten we de verzuring op, eerst met twee benen op de grond, later afwisselend met één. Daarna was het tijd om naar ‘the circle of doom’ te vertrekken, zoals trainer Kelney het vrolijk verwoordde.

Lees meer

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Marjoleine