Voor een warme douche wil je wel hard lopen in Halve van Cadzand

Cadzand; (Sport) 04/02/2018. Halve Marathon Cadzand.

Peter Nicolai

door Maurice Steketee
Het is een vraag die bijna elk jaar weer terugkomt. ,,Maurice, zie ik je in Cadzand?” Hij wordt gesteld door organisator Theo Rabout van de Mammoet Halve marathon van Cadzand. Als hij dit persoonlijk aan elke hardloper in Zeeland en ver daarbuiten vraagt dan snap ik wel waarom er zondag een recordaantal deelnemers aan de start stond. Op een gegeven moment kun je niet meer weigeren… Zelfs oud-Kustmarathonwinnaar Rik Wolswinkel had er een autorit van 2.5 uur voor over om het Kezandse spektakel langs de kust eens een keer van dichtbij mee te maken. Verder kwamen de deelnemers van heinde en verre. 

Het was alweer even geleden dat ik zelf meeliep in Cadzand, in 2013 om precies te zijn. Het werd dus weer wel eens tijd om m’n gezicht te laten zien. In vijf jaar is er veel veranderd. Destijds kwamen er iets meer dan 500 lopers over de finish, zondag waren het er meer dan 1000. Ook het parkoers is aangepast. Een stuk uitdagender wordt gezegd, maar zeg maar gerust een stuk zwaarder. Het lusje door de Zwarte Polder is een extra hindernis, met wat mul zand om doorheen te ploeteren en wat vlonders die de snelheid remmen. Ook het immense vakantiepark bij de sporthal kon ik me niet herinneren, maar hier hadden we als lopers geen last van. Ook hier heeft de bouwwoede toegeslagen en wordt de kust volgeplempt met luxe villa’s.

Koude douches
Wat ik me nog wel kon herinneren van mijn vorige exercitie in Cadzand waren de koude douches na afloop. De laatste druppel lauw water had destijds net de kraan verlaten toen ik me wilde opfrissen, waardoor ik stond te koukleumen onder een koud straaltje. Dit jaar had ik als doelstelling: op tijd binnen zijn voor een warme douche.

Dat werd nog een heel karwei. Want we hadden zondag nogal wat te stellen met een stevige noordoostenwind die zonder mededogen over het strand raasde.  Vol tegen op de heenweg en dat betekende dat de spieren behoorlijk op de proef werden gesteld.  Gelukkig was het laag water waardoor het strand er grotendeels als een biljartlaken bijlag, want anders… Ik hoorde de woorden ‘de hel van Cadzand’ om me heen al regelmatig vallen. Maar zo erg was het allemaal niet.

Op de terugweg blies de wind lekker in de rug en kon het tempo nog een beetje opgeschroefd worden. Met een tijd van 1.40 uur was ik een kleine vijf minuten sneller dan in 2013. Lang om daar bij stil te staan, was er niet. ‘Zou het water nog heet zijn’, schoot als eerste door m’n hoofd toen ik afgemat de finish passeerde. In draf maar meteen maar naar de sporthal. Shirt uit, broek uit, handdoekje uit de tas en snel de propvolle, dampende kleedkamer in waar het al rijen dik stond met atleten die hetzelfde plan hadden opgevat. Nou, ik had geen vijf minuten later moeten zijn, want op het moment dat ik er onder stond werden de laatste druppels warm water uit de leiding geperst. Geen overbodige luxe bij een temperatuur net boven nul. Missie geslaagd!

Al met al was het een zeer geslaagd evenement, complimenten voor de organisatie en alle vrijwilligers die soms urenlang stonden te blauwbekken in de kou. En ja Theo, volgend jaar kom ik terug, dus je kunt je volledig richten op het overhalen van andere atleten. Op naar de 1500 zou ik zeggen!

 

 

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit /  Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit /  Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit /  Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit /  Bijwerken )

w

Verbinden met %s