Stapperdestap

Werchter

Foto: Laura Zuidhof

Maandag kwam ik (brak) terug van Rock Werchter, dus hardlopen bij AV’56 zat er die avond niet in. Bijna een hele week had ik in een voormalige koeienwei gestaan met mijn tentje. Daardoor had ik genoeg beweging: naar het festivalterrein lopen, terug wandelen, naar deze muziektent, naar het hoofdpodium, eten halen, drankjes halen, wc opzoeken, vrienden terugvinden, etc. Ik had aardig wat stappen gezet.

Naarmate de dagen op het festivalterrein verstreken merkte ik dat de activity tracker steeds sneller op de dag trilde, het teken dat ik mijn 8000 stappen voor die dag gezet had. Halverwege de middag, ’s avonds rond etenstijd, om 04.00 uur ’s nachts, het werd steeds eerder.

Persoonlijk record 

Toen ik terug thuiskwam was ik wel heel benieuwd hoeveel dan eigenlijk. Op een normale kantoordag (zonder hardlopen) zit ik meestal rond de 4000. Met een rondje hardlopen tik ik de 9000 die dag wel aan. Maar hoeveel stappen zet je op een festivaldag? Het antwoord: 11.956 tot 16.911! Zo’n 7,5 tot 11 kilometer dus. Ik heb daarmee een nieuw pr; zeven dagen achtereen 8000 stappen of meer lopen. Heuj!

Festival

Foto: Jojanneke Schuurman/Elvira Hoogstrate

Zo’n weekje kamperen en feesten is me toch niet in de koude kleren gaan zitten. Ik voelde mijn kuiten en hamstrings. Maar ik kon niet thuisbrengen of dat kwam van de campingstoeltjes en het op de grond zitten of al dat gewandel. Mijn onderrug voelde ik gelukkig niet meer, daar had ik op Werchter af en toe ook last van door al het staan. Anyway, hardlopen ging hem op de dag van thuiskomst dus niet worden. Maar ik vond dat ik dinsdag wel weer aan de slag moest, wilde ik mijn drie keer joggen deze week halen. Dat gevoel in mijn spieren zou wel aanstelleritis zijn.

Kramp

Nou, niet dus. Toen ik dinsdag mijn hardlooptenue aan had voelde ik mijn spieren nog iets meer dan de dag ervoor. Stijfheid, zo dacht ik. Maar daar dat veranderde al na de eerste kilometer joggen. Pffft, waarschijnlijk was het toch spierpijn van die dagen. Hoe kan dat nu op je 24e?!? Het kantoorleven waarschijnlijk… Ik was blij dat ik na elke vijf minuten joggen een minuutje mocht wandelen van de IntervalTimer. Dat had ik toch even nodig.

En ik ben stom geweest. Heel stom. Ik heb niet gerekt en gestrekt na dat rondje. Het gevolg: flinke kramp in mijn kuiten die nacht. Ik werd er wakker van. Manmanman, dat was niet lekker. Heb ik anders nooit! Ik heb mijn lesje weer geleerd; rekken en strekken is toch essentieel, zeker als het al niet helemaal geweldig zit met de spieren.

En je bent dus, ondanks alles wat mensen boven de dertig beweren, fysiek zeker niet onsterfelijk in je twintigenjaren. Je moet gewoon rekening houden met je spieren die het niet altijd tof vinden als je ‘opeens’ je manier van bewegen verandert. Point taken. Sorry spiertjes. Ik zal voortaan liever voor jullie zijn. Of ik donderdag mijn duurloopje nog zou doen, liet ik dus maar afhangen van mijn spieren. En die zeiden, samen met het onweer, nee Marjoleine. Houd jij maar weer een keertje rust.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Marjoleine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s