Slootje springen tijdens Durpsrun Koudekerke

dc949649-8cbd-4517-8061-9b18df83bee3

Ook de Zeeuwse ringrijdersvereniging had een afgevaardigde gestuurd. foto Maurice Steketee

door Maurice Steketee
Vlissingen en Middelburg hebben een Citytrail, maar Koudekerke heeft haar Durpsrun. Woensdagavond werd ie voor de tweede keer gehouden en half Koudekerke liep er letterlijk en figuurlijk voor uit. Als Middelburger wilde ik dit spektakel ook wel eens meemaken en dus had ik me een paar maanden geleden al ingeschreven.

Voor 5 euro mochten we niet alleen 5 of 10 kilometer rennen, we kregen er ook nog eens een oranje shirt bij, dat je ter plekke moest aandoen. En zo veranderde het dorpsplein in een mum van tijd in een oranje mensenmassa.

20170426_191854

Na een gezamenlijke warming-up, mochten we om klokslag half 8 vertrekken. Maar niet voordat we eerst nog een enorme plensbui over ons heen kregen. ,,Zou het wel doorgaan?”, fluisterden twee deelneemsters tegen elkaar die in de toiletwagen een schuilplaats hadden gevonden. Ze hadden duidelijk geen zin in een nat pak. Maar gelukkig klaarde de lucht net na de start weer op en hielden we het de rest van de avond droog.  En opwarmen kon onderweg in de kassen waar we tussen de tomatenplanten liepen en waar het tegen de 30 graden was.

Het parkoers was zwaarder dan verwacht. Het leek af en toe wel een stormbaan door een aantal flinke obstakels die bedwongen moest worden. Ik geraakte al snel in het spoor van Evelien van Sparrentak, de vrouw van Wim en de eerste dame op de 10km, en we liepen daarna samen op. Op de rechte stukken bepaalde Evelien het tempo, maar het slootje springen ging haar minder goed af. De Van Sparrentakjes zullen daar echt nog wat meer op moeten trainen de komende maanden. Manlief Wim heeft ook al niet zo’n beste reputatie als het gaat om Citytrails gezien de chaos die hij vorig jaar achterliet in die van Middelburg.

Bij een aantal hoge obstakels, zoals containers beklimmen, hadden we allebei moeite.  En ook de afsprong leverde weinig punten op. Maar goed, het ging vandaag niet om de prijzen maar om de fun. We slingerden door de Intratuin, slalomden langs de drankafdeling van de supermarkt en finishten, na een doorgang door het plaatselijke cafe, in een heus schuimbad. En dat overkomt je toch niet elke week… Wat mij betreft is de Durpsrun een blijvertje en een mooie opgang naar Koningsdag.

NB. Wim van Sparrentak dacht overigens dat ik onderweg nog andere dingen had gedaan met z’n vrouw naast slootje springen getuige onderstaand whatsappbericht:

012298ac-68b1-4e41-ad21-d5e2373ded12

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s