Uitstelgedrag

Joggen

Lekker hoor, joggen in de uienlucht 😉

door Marjoleine Kramer

Mijn voetjes hadden zaterdag en zondag rust; ik had weekenddienst. Geen Skigym en niet joggen. Mijn eerstvolgende loopje had ik op maandag gepland. Maar toen ik uitgeslapen wakker werd, was het grauw en miezerig buiten. Bovendien waaide het (erg) hard. Tsjah, had ik zin in een volgende stormloop met mijn duffe kop? Eigenlijk was ik nog wel uitgeblust. Bovendien zou het dinsdag wat zonniger worden. Ik besloot mijn loopje een dag uit te stellen.

Wind

Mijn weerapp kreeg gelijk, dinsdag was het stralend weer. Het waaide nog wel hard, maar als ik mijn route slim zou plannen, zou die wind juist van pas komen. Ik besloot voor het eerst mijn grootste vaste ronde te lopen, die van zeven kilometer. Toen ik de dijk op draaide kwam de uienlucht van Top mij al tegemoet. Tsjah, dat hoort er een beetje bij op ‘s-Gravenpolder. Als de wind vanuit het westen komt, ruik je ui.

Bij mijn eerste run kwam de wind vanaf de zijkant, de andere vijf in de rug. Danku! Zes keer vier minuten, met één minuut wandelen tussendoor. Het ging weer lekker. De rust leek me goed te hebben gedaan; maximaal herstel in die vier dagen. Een aantal keer schoot me te binnen dat ik op mijn armen moest letten. Dat voelde zo overdreven. Ik heb me een paar keer gecorrigeerd, maar het leek door die armen eerder moeizamer dan makkelijker te gaan…

Kuilen

Aan het einde van mijn derde run kwam ik weer bij ‘de kuil’ bij het gemaal. Gelukkig vlak voor ik af zou dalen, kon ik mooi herstellen als ik naar beneden liep. Maar de start van de vierde run zou wel zwaarder zijn. Ik dacht aan was mijn collega Miriam me verteld over heuvels lopen. Niet naar boven sprinten zo van ‘dan ben ik er maar van af’, maar juist hetzelfde tempo als normaal aanhouden en dus in verhouding iets langzamer naar boven. Dat leek te werken: ik kwam niet naar lucht happend boven. Thanks for the tip Miriam!

Net toen ik nog een dijkje op was gejogd en de wind recht van voren kwam, ging de zomer van mijn IntervalTimer: de workout was voorbij. Lekker uitwandelen de wind in het gezicht. Ik had wel een kilometer aan weg over, maar dat deerde niet. Kon ik ten minste mijn warmte goed kwijt.

Versnellingen

Donderdag vond ik het wederom pittig, bij de beginnerscursus van AV’56. Misschien kwam het doordat ik in het weekend verzuimd heb te trainen. Met twee keer in de week hardlopen bouw je je conditie namelijk niet op, maar blijft deze gelijk volgens trainer Jos den Hollander. Ook had ik nog geen uur voor de training een stevige maaltijd gegeten… Tsjah. Tijdsnood. Niet zo handig. Dat het zo zwaar aanvoelde zou ook kunnen komen door de versnellingen die we vlak voor de ‘kern’ hebben geoefend. Ach, wat maakt het ook eigenlijk uit. Het was in ieder geval flink aanpoten voor mij.

We liepen drie, vier, vijf en zes minuten achtereen, met een minuut wandelen tussendoor. Na de zes minuten joggen, mochten we anderhalve minuut wandelen, om vervolgens acht minuten te joggen. Zesentwintig minuten in totaal. Mijn hardloopmaatje was er weer, dus konden we kletsen. Al hadden we daar niet altijd evenveel adem door. Ik merkte dat zij ons tempo hoog hield. Van mij mocht het af en toe wel iets minder vlot.

Loophouding

Deze training lette ik wel weer goed op het naar voren hellen en mijn armen op de juiste manier meebewegen. Het ging al een stuk beter dan vorige week. Bij het oefenen van de juiste looptechniek doen we dat allemaal prima, niks op aan te merken volgens trainer Jos. Maar zodra we een poosje bezig zijn op de baan, vervallen we toch langzaam weer in onze oude manier van hardlopen. Herkenbaar…

Deze keer probeerde ik er toch echt goed op te letten. Iets naar voren hellen, armen recht naar voren bewegen. Aan de ene kant ging het er wel makkelijker en sneller door. Maar zodra ik moe begon te worden, kostte het toch wat meer moeite en moest ik me toch nog corrigeren. Ook merkte ik dat ik mijn schouders wat optrok.

Hoe zwaar ik het op sommige stukken ook vond, ik heb de training toch maar weer mooi volbracht. De volgende/laatste twee trainingen schijnen pas echt zwaar te worden; met een coopertest en een stuk joggen buiten de baan. Ik ben benieuwd! Wat gaat het toch hard hè, nog even en ik moet een andere loopgroep zoeken om me bij aan te sluiten.

Warming-up voor loopje

Volgende week zondag is de Ladiesrun in Goes. Die hoop ik in een rustig tempo te volbrengen, zonder wandelen. Ik heb me alleen nog steeds niet ingeschreven… Miriam doet ook mee trouwens, we gaan allebei voor de vijf kilometer. Maar moet ik nu wel of niet inlopen? En zo ja, hoe dan?

Ik vroeg het trainer Jos. Warmlopen vindt hij zeker verstandig, vooral omdat de start dan lekkerder gaat. Het beste is om een half uur voor het startschot te beginnen met tien minuten stevig doorwandelen. Daarna een paar keer versnellingen oefenen en that’s it. Vooraf wil ik ook zorgen dat ik goed gehydrateerd ben. Genoeg water drinken dus, maar niet in één keer. Je zou midden in je run maar naar de wc moeten.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Marjoleine, Nieuws

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s