Ski- en hardloopkuiten

Polder 's-Gravenpolder

Heerlijk dat het weer langer licht is! Zo kun je na je werk nog snel een rondje joggen voor het donker wordt.

door Marjoleine Kramer
Yes, de avonden worden weer langer! Of, nou ja. Het wordt in ieder geval weer langer licht. Nog een paar maanden en joggen rond het middaguur is niet meer te harden. Ik ben er als avondmens blij mee. Eigenlijk wilde ik maandag direct na mijn vakantie al joggen, maar het weer zat niet mee. Mijn geduld werd beloond; de dag erna brak het zonnetje begin van de avond goed door het grijze wolkendek. Tijd voor mijn eerste run na de skivakantie!

Transformatie

Ik was best huiverig. De vorige keer dat ik na een skivakantie was gaan joggen, had ik enorm protest vanuit mijn kuiten gekregen: kramp, kramp en nog eens kramp! Waar ik normaal zonder moeite een kwartier achtereen jogde, was langer dan twee minuten al niet meer te doen. Mijn kuitspieren waren het er duidelijk niet mee eens. Ze hadden een transformatie moeten doorgaan voor het dagelijks skiën die week ervoor. No way dat ze zich zo snel alweer zouden aanpassen om weer hardloopkuiten te worden.

Al te hoge verwachtingen had ik deze keer dus niet, maar het ging hartstikke prima! Voor de zekerheid koos ik voor de training waarin ik tien keer twee minuten zou joggen (in plaats van vier keer vijf minuten) met een minuut wandelen tussendoor en dat ging heerlijk. Ik merkte zelfs dat ik mijn tempo op sommige stukken wat aan het verhogen was. Geen last van mijn kuiten en zelfs mijn scheenbenen voelde ik niet. De ondergaande zon scheen in mijn giechel: dit is waarom ik in oktober weer ben begon met joggen.

Sabbatical

Hoeveel zou ik gemist hebben? Wat hebben ze die donderdag dat ik op vakantie was eigenlijk gedaan? Zou het tempo veel hoger liggen? Om de een of andere reden had ik het idee dat ik enorm veel gemist had en erg zou achterlopen toen ik donderdag aantrad. “Heb je op vakantie nog hardgelopen”, vroeg de trainer. Eh… Nee. Is dat normaal: hardlopen in een vreemde, gladde en stijle omgeving als het donker is? Ik heb er in ieder geval niet over nagedacht. Zes uur sporten op een dag vind ik bovendien wel genoeg, zeker als ik op vakantie ben.

Terug naar de training. Vorige week donderdag hebben ze het tempo telkens een klein beetje verhoogd om conditie op te bouwen. Jammer dat ik die oefening gemist heb. Mijn tempo verhogen is wat mij betreft het eerstvolgende doel wanneer ik deze beginnerscursus volbracht heb.

Kletsen  

De kern van de training deze keer was: drie keer vier minuten hardlopen, met een minuut wandelen tussendoor gevolgd door twee keer vijf minuten joggen met twee minuten wandelen tussendoor. ‘Poeh, dat klinkt pittig’, dacht ik. Gelukkig bleek ook dat mee te vallen. Mijn hardloopmaatje en ik lette goed op  dat ons tempo constant was. Niet te hard beginnen, hielden we onszelf voor.

Gaandeweg merkte we dat we nog wel wat adem over hadden om te praten. En dat terwijl zij half ziek was! We bespraken onze vakanties en wat ik vorige week gemist had aan de training. “Armen wat meer bewegen en niet op zij, maar naar voren”, riep trainer Jos me toe. Oh ja, dat is waar ook. Even op mijn houding letten. Voor ik het wist waren we toe aan de eerste keer vijf minuten.

Volgens mij lijkt een stapje extra, extra zwaar omdat je er zelf echt een ding van maakt. Maar als je iets afgeleid bent zijn die vijf minuten eigenlijk zo om. Van mijn kuiten en scheenbenen had ik ook deze training geen last. Maar ik begon de spieren in mijn heupen (heb je die?) wel te voelen. Net als mijn buikspieren en bovenbenen.

Steady tempo 

Voor we aan de tweede vijf minuten begonnen, waren mijn hardloopmaatje en ik weer goed op adem gekomen. We waren zo aan het kletsen dat het ons verbaasde hoe snel we weer aan de bak moesten. ” ,nu al?” Mijn hardloopmaatje schoot in de lach. Daar gingen we weer.

Aan het einde kon ik nog best en door. Ik had weer zin in een sprintje maar, braaf als ik ben, zette ik hem niet in. Jos vroeg ons tijdens de kern nog of we nou een tempo dachten te hebben waarmee we langer dan die paar minuten door konden. Toen reageerden we een beetje mat en twijfelachtig. Maar nu ik er achteraf over nadenk, moet ik zeggen dat we dat tempo waarschijnlijk wel gevonden hebben. Ik schat dat het zo rond de acht – negen kilometer per uur ligt. Mooie vorderingen dus, ondanks de anderhalve week rust.

Lente

Nog een lenteplaatje, omdat het nu zo mooi is buiten.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Marjoleine

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s