Even voorstellen: Marjoleine

selectie-1

door Marjoleine Kramer

Hoi, ik ben Marjoleine en ik ga hardlopen. ‘Ja hoor, met jou duizend anderen’, zul je wel denken. Je hebt helemaal gelijk. Toch wil ik even vermelden dat ik in mijn glorieuze dagen, zo’n twee jaar terug, nog een ronde van zeven kilometer in veertig minuten aan één stuk liep. En dat zou ik graag weer evenaren, nee overtreffen zelfs! Maar nu… moet ik helaas weer van voren af aan beginnen. Want ik heb twee jaar op mijn gat gezeten. Toch ben ik er dit keer zeker van dat ik mijn motivatie véél beter geborgd is en ik niet zomaar weer op zal geven.

Geen primeur

Het is dus geen primeur dat ik het hardlopen oppak. De eerste keer ben ik in het voorjaar begonnen, een paar jaar terug. Hoeveel jaar precies weet ik niet meer. Wel kan ik me nog goed herinneren dat ik kapot ging in de brandende zomerzon rond het middaguur. Ik. Moest. Langer. Achter. Elkaar. Joggen. Hijg. Puf. Steun. Nog. Maar. Tien. Meter.

Waarom ik mijzelf dit aandeed en niet gewoon mijn wekker om 7 uur ’s ochtends zette? Ik was een eigenwijze student die uitslapen véél belangrijker vond. Ik ging toch zeker mijn wekker niet zetten om te sporten!?! Dat sporten kon ook heus wel nadat ik uitgeslapen was. (Dom, dom, dom, denk ik nu.)

Motivatie

Mijn motivatie om indertijd met hardlopen te beginnen? Ik was wat aan de maat. En met welke sport verbrand je in verhouding nou de meeste calorieën? Juist. Een paar maanden later kon ik twintig minuten achter elkaar joggen en liep ik mijn vaste rondje van vijf kilometer in drie kwartier.

Trots als een pauw was ik, want krachttraining gaat me doorgaans veel gemakkelijker af. Mijn fout: drie keer in de week, alleen, hetzelfde rondje joggen. En per se tot die bepaalde boom willen lopen, hoe de omstandigheden ook waren. Het gevolg: verveling en irritatie omdat het soms niet lukte en het niveau bleef hangen. Daardoor kwam de slof erin.

img_1239

Een van de beelden op mijn vaste route door de Zak van Zuid-Beveland.

Vriendinnen

Mijn tweede keer ging de opbouw veel gemakkelijker. Ik was toen eigenlijk prima op gewicht en vond dat ik maar weer eens aan sport moest doen. Ik begon mijn conditie en spieren op te bouwen met kettlebell-trainingen waar ik ook over blogte voor mijn afstuderen. Daarna pakte ik het hardlopen weer op.

Mijn training zag er toen als volgt uit: eerst drie kwartier hardlopen, gevolgd door een High Intensity Interval Training. Best pittig eigenlijk, als ik er zo op terugkijk. Een bijkomend voordeel: drie vriendinnen van me deden toen ook regelmatig aan hardlopen, dus ging ik regelmatig een rondje met zijn tweetjes op pad.

Op mijn top liep ik mijn ronde van zeven kilometer in veertig minuten aan één stuk en kon er op het einde ook nog een sprintje van twintig meter van af. Maar ook hier ging ik na verloop van tijd weer de mist in om dezelfde redenen als voorheen. Kleine bijkomstigheid: alle drie mijn (hardloop)vriendinnen verhuisden. Twee gingen bij hun vriend in de Randstad wonen en de derde ging in het buitenland studeren. De motivatie ebde weg en mijn trainingen versloften wederom.

PZC familieloop

In 2016 heb ik me ingeschreven voor de PZC Familieloop. Als stok achter de deur, alleen… ben ik dus niet gaan trainen. #goedbezigMarjoleine

Het ‘loopje’ was dan ook met recht een bevalling te noemen. Maar mijn vriendin Eline heeft me er kundig doorheen gesleept, we hebben de vijf kilometer in 37 minuten afgelegd. Best netjes toch, voor iemand die niet getraind heeft! 😉

img_5215

Hier kon ik nog lachen… Foto: Anthony van den Berg

Drie maal is scheepsrecht

Drie maal scheepsrecht is het toch? Deze keer pak ik het professioneler aan. Sinds het najaar sport ik elke zaterdagochtend met de Skigym (jaja, skiën doe ik ook ieder jaar) bij de Hollandse Hoeve in Goes. Die training bestaat uit vier keer tweeënhalf minuut joggen met een minuut wandelen en daarna spring- en balansoefeningen. Een aardige basis.

Maar om zeker te weten dat ik deze keer technisch wel goed bezig ben, heb ik me ook ingeschreven voor (tromgeroffel): de hardloopcursus voor beginners bij AV’56. Na de training hoop ik me bij een andere loopgroep aan te sluiten. En wie weet vind ik een hardloopmaatje.

Zo loop ik voortaan drie keer in de week: één keer mijn vaste rondje alleen, één keer met de beginnerstraining bij AV’56 en één keer met de Skigym. Op deze manier moet de uitdaging, variatie en daarmee de motivatie wel geborgd zijn lijkt me.

Mijn kennis over hardlopen ga ik dus niet met je delen, want die heb ik niet. Wat ik wel deel zijn mijn leermomenten, ervaringen, voortgang en ‘hardloopavonturen’. Zoals de verpletterende eerste indruk die ik bij AV’56 maakte. Of die keer dat ik mijn hardlooptechniek wou oefenen op een spekgladde straat. Ook ben ik er nu achter dat te vaak trainen in het begin niet goed voor je is. En die geluiden van de IntervalTimer worden maar wat vaak als grappig beschouwd.

 

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Bijdrage Marjoleine

Een Reactie op “Even voorstellen: Marjoleine

  1. Soms krijg ik de indruk dat het “JO JO effect” bij vooral beginnende hardlopers aan de orde van de dag is. Vol goede moed beginnen, verkeerde aanpak, motivatieproblemen, stoppen, opnieuw beginnen, te ambitieuze doelen stellen, mislukking, weer stoppen, 3 keer is scheepsrecht beginnen, 3 verschillende aanpakken, lukt het nu wel? Waarschijnlijk niet, want veel van deze hardlopers geven de indruk de sport eigenlijk helemaal niet leuk te vinden. Een beetje serieus hardlopen vereist namelijk een behoorlijke portie training en dat moet je wel willen. De nodige variatie kan dan helpen, maar progressie in het hardlopen boek je vooral door ……hardlopen. Moderne trainers kunnen nog zoveel zeuren over krachttraining, loopscholing, core stability, e.d. Voor mij blijft dit ondersteuning en zeker geen vervanging. Wie alleen loopt uit overweging van gezondheid kan met 2 á 3 x een half uur per week volstaan, maar meedoen aan evenementen of zelfs echte wedstrijden vereist toch zeker 3 á 4 x trainen met op den duur een weekgemiddelde van minimaal 40 km. Toch kun je ook hier de nodige variatie aanbrengen, zodat het langer leuk blijft.
    Ik heb ooit een artikeltje geschreven met de titel “Eerst hard …… dan langer”. Bij veel van de huidige schema’s gaat het vooral om de opbouw in kilometers met als doel binnen een jaar een 10 km, halve of hele marathon te kunnen lopen, waarbij de tijd onbelangrijk is. Ik heb een compleet andere visie op hardlopen en dus ook op trainen. Als iemand in staat is om een half uur achter elkaar hard te lopen, moet je eerst proberen sneller te lopen over bijvoorbeeld 3 of 5 km en daarna geleidelijk afstand en tempo opvoeren. Dat gaat beter dan omgekeerd is mijn ervaring. Als junior liepen wij op de atletiekbaan een 3 km ( was toen de langste afstand voor ons ) allemaal binnen de 11 minuten. Bij de senioren was daarna een 5000 of 10000 meter binnen 20 respectievelijk 40 minuten eigenlijk een makkie. Dit uitgangspunt is de basis voor mijn aanpak.
    Het gaat te ver om dit hier allemaal nog een keer te beschrijven. Ten eerste neemt het veel ruimte in en ten tweede heb ik het meeste al eens op deze site gezet. Dus via zoeken even naar bovenstaand artikel ( ook het stukje appeltaart en trainen is interessant ) en je hebt weer inspiratie genoeg voor een heel jaar. En als het bevalt kun je altijd het boekje “50 jaar hardlopen” aanschaffen.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s