Zak(en as)loop

foto-1door Maurice Steketee
Een waterig herfstzonnetje zette zondagmiddag de haan op de kerktoren in Nisse in vuur en vlam. Binnen was het een komen en gaan van hardlopers. Die worstelden met een groot probleem: wat trek ik aan vandaag? De temperatuur tikte de twaalf graden aan en doordat het windstil was, voelde het warmer aan dan gedacht. De handschoenen konden in de tas blijven, net als de lange broek en een jasje. Toch werd er flink op los getwijfeld, maar dat is hardlopers-eigen. 

Vlak voor de start van de Zakloop in de kerk van Nisse kwam oud-AV’56-trainer Wim Wouters naast me zitten. ,,Weet je nog dat ik je hier een paar jaar terug nog heb gehaasd?” Ja, dat wist ik nog wel. Het moet een jaar of vijf geleden zijn geweest dat ik door het haaswerk van Wim een pr liep op de halve marathon, van ik meen ergens laag in de 1.35. Het was in mijn gloriejaar als hardloper waarin ik de pr’s aan elkaar reeg. Nu een aantal jaren verder blijf ik ver verwijderd van die tijden en dat frustreert best een beetje. Het lichaam kraakt en piept aan alle kanten en het stoom komt nu soms na een paar kilometer al uit m’n oren.

Tijdens de Kustmarathon heb ik mezelf geforceerd. Op het strand, in het mulle zand, heb ik het letterlijk op m’n heupen gekregen. En ook m’n bekken stonden scheef, bleek na een bezoek aan de chiropractor. Alles uit z’n fatsoen. Tel daar een zeurende achillespees aan de andere kant van het lijf bij op en u begrijpt waarom het momenteel allemaal niet op rolletjes loopt. Na een halfuurtje rennen is de pijp al leeg. Zelfs de kleine Zakloop was zondag al een kleine martelgang.

‘Probeer eens een zooltje’, ‘ga hardlopen op Hoka’s’ tot je kunt er beter helemaal mee stoppen, krijg ik als – goedbedoelde – adviezen mee. Stoppen? Dat nooit. Dan zie ik er in no time uit als een Michelinmannetje.  Hoka’s? Helpt vast even maar ik zie ’t niet meteen als oplossing. Zooltjes? Het begin van het einde.

Meer en anders trainen, wat overbodige kilootjes kwijtraken en nieuwe doelen stellen is vooralsnog het medicijn. 2017 wordt mijn jaar prent ik in m’n hoofd.

Ondanks de fysieke malheur was de Zakloop toch weer een klein feestje. Een fel zonnetje zorgde voor lente-achtige taferelen in de Zak van Zuid-Beveland. Zelden waren de omstandigheden zo ideaal. Om 13.00 uur mochten eerst de halve marathonlopers zich op gang trekken, een kwartiertje later gevolgd door de 7.5-lopers. Dat de start wat was vervroegd was niet bij iedereen overgekomen. Een aantal deelnemers miste de start. Ook die zaten in zak en as. Net als ik een beetje. Zaterdag nieuwe ronden, nieuwe kansen in de Inkelcross en daarna op naar de Aagtekerkerun.

foto-2

 

 

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice

2 Reacties op “Zak(en as)loop

  1. Ik was zondag ook aanwezig bij de Zakloop in Nisse. Niet als deelnemer, maar als toeschouwer, begeleider en uitdeler van flyers om de volgende JARO crossen te promoten. Op mijn leeftijd kraakt en piept het lichaam misschien nog wel iets meer en ik had zaterdagmiddag al een cross gelopen in het Belgische Stabroek. Begeleider is eigenlijk ook niet helemaal waar, want broer Wim weet zelf wel wat hij moet doen, zoals een wedstrijd lopen in slechts een korte broek en een hemdje of T shirt. Op de fiets had ik hem trouwens na ruim 4 km nog steeds niet ingehaald, vanwege de drukte. Met de gescheiden starts had ik verwacht nu wel ruimte te hebben om mee te fietsen, maar dat had ik beter niet kunnen doen, want ik was alleen maar hinderlijk voor de deelnemers. Mijn excuses. Toen maar even een stukje afgestoken en hem opgewacht. De laatste km had ik zo ook een goed zicht op Maurice, die daar ook in korte broek zo’n 50 meter voor liep. Wat trekken we aan? Ik verbaas me ook elke keer opnieuw over de kledingkeuze van hardlopers. Vorige week las ik iets over een onderzoek n.a.v. een vorige Zevenheuvelenloop. Zo’n 15 % van de deelnemers komt oververhit over de finish, was uit het onderzoek gebleken, terwijl het november is. Er volgen dan allerlei theorieën en conclusies, maar mijn boerenverstand zegt eenvoudig, dat ze te veel kleding aantrekken. Veel hardlopers nemen klakkeloos allerlei adviezen uit hardloopbladen e.d. over. Zo ook het advies om je te kleden volgens het 3 lagen systeem. Misschien nuttig bij min 10 of als je in Noorwegen woont, maar bij de gemiddelde Nederlandse winter voor hardlopers te warm. Nu zie ik deelnemers een beetje inlopen in dezelfde kleding, die ze bij de wedstrijd aanhebben. Vervolgens blijven velen na de wedstrijd in datzelfde waarschijnlijk natte tenue rondlopen. Zo word je dus ziek en niet van het lopen in eerder vernoemde wedstrijdkleding. Blote armen en benen kun je eventueel insmeren met massageolie of andere vettigheid. Na afloop wel z.s.m. bezwete kleding uit en droge kleding met lange broek en jack aan. Ook de adviezen over drinken vind ik dikwijls erg commercieel gericht. Kijk naar de overtollige bagage, die sommigen meeslepen. Ik doel dan op knellende camelbags, drankgordels, geluidsdragers, e.d. Het kost allemaal extra energie en stimuleert het zweten. Wie van te voren voldoende drinkt en gebruik maakt van de posten op de halve marathon zal echt niet door vochtgebrek stilvallen. Bij de korte afstand van 7.5 km is drinken al helemaal niet nodig in deze tijd van het jaar. Lange afstanden zijn in, maar persoonlijk ben ik geen voorstander van een halve marathon in deze tijd van het jaar. Vorige jaren met een start om 14.00 uur en minder mooi weer kwamen de laatste deelnemers soms half in het donker binnen. Voor ambitieuze lopers ( voor mij is dat iedereen, die probeert zich te verbeteren ) blijf ik hameren op crossen in de winter. De deelnemersaantallen laten echter een ander beeld zien, dus daar kan ik weinig tegen inbrengen. Toch hoop ik dat zo’n 20 % van deze deelnemers op 10 december ook de weg vindt naar het een paar kilometer verderop liggende Heinkenszand voor de Stelleplas Kerstcross in het gelijknamige recreatiegebied. Slechts 3 km, zodat je goed aan je snelheid kunt werken. Verder de mogelijkheid om daarna met een groepje ( clubgenoten, familieleden, vrienden, collega’s ) aan de aflossing mee te doen, waarbij je nog eens een keer 1500 of 3000 meter voluit kan gaan. Met voldoende in- en uitlopen een zeer nuttige hardloopmiddag. Alleen de aflossing kan ook. En bij mij is de deelname gratis. Waar vind je dat nog in Zeeland?

  2. De Nederlandse taal blijft een fenomeen. Pak nu de zin “Alleen de aflossing kan ook” bijna op het laatst van mijn bovenstaande reactie. Ik bedoel daarmee, dat men niet eerst aan de individuele cross moet meedoen om aan de aflossing deel te nemen. Sommigen leggen het echter anders uit. Ze denken dat ze alleen de 4 rondjes of 6 km af kunnen leggen. Niet zo raar gedacht, want bij sommige aflossingswedstrijden kan dat wel. Bij de Stelleplas Kerstcross is dat voor alle duidelijkheid niet het geval.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s