Mijn eerste Kustmarathonvakantietraining

foto 1 (1)door Maurice Steketee
Een schip danst op het prikkeldraad, de maan schemert in het avondrood. Ik voel me een kunstenaar in m’n eigen schilderij. Mijn vakantie is begonnen en de eerste week breng ik door in een vakantiehuisje tussen Zoutelande en Westkapelle, gehuurd van een hardloopmaatje. Ik kan het Kustmarathonparkoers vanuit het huisje zien liggen. Ik kan het bijna aanraken. 

foto 3Elke avond wil ik het proeven. Wil ik de zeewind door m’n haren voelen, het zand horen knisperen onder m’n schoenen, en de meeuwen horen koeren. Vanavond was de eerste kennismaking. Ik besloot naar Erika te lopen. Ik ken Erika al van de Kustmarathon maar eigenlijk ook weer niet.

foto 2

Tijdens de Kustmarathon markeert ze een hoop ellende die er aan komt. Erika ligt namelijk in Westkapelle, aan de voet van de laatste vijf kilometer. Vijf kilometer die menig hardloper al hebben genekt. Onderweg naar Erika verstoort campingmuziek de serene rust die er heerst aan de kust. Het is al negen uur, de voetjes gaan duidelijk al van de vloer en het bier vloeit er vast rijkelijk. Ik geef een klein beetje gas en Erika komt al in zicht. Eindelijk heb ik tijd om haar te aanschouwen. Ze ligt er verlaten bij, als een steen in in een kale duin. Maar wie Erika nou precies is? Ik weet het nog steeds niet.

Ik ga de trappen op, de duinen in. Het klinkerpad ligt schots en scheef. Nooit eerder is me dat opgevallen tijdens de Kustmarathon, vast en zeker omdat ik dan zelf ook schots en scheef loop. Nu zit de gang er nog redelijk in. Achter me zakt de zon in de zee, voor me schijnt de maan op het water. Het schip trekt ook rustig verder richting Westkapelle. Op weg naar Erika.foto 4

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice

2 Reacties op “Mijn eerste Kustmarathonvakantietraining

  1. Willie.

    Erika is de naam van een heideplant genoemd in een liedje gecomponeerd ergens einde 1800, begin 1900. In de NAZI-tijd is hier een mars-versie van gemaakt. In de tweede wereldoorlog was de duintop bij het huidige KNRM-station een radarpost gevestigd. De bezetting van deze post, maakte regelmatig een marswandeling door het dorp en omgeving. Hierbij werd altijd uit volle borst Erika das Heidekraut gezongen. Hierdoor werd de radarpost door de bevolking Erika genoemd. De radarpost is inmiddels al vele decennia verdwenen, maar de naam is gebleven. https://youtu.be/fc-DgRO1SrQ

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s