Soppend naar een nieuw record

loopgroep

foto Annet Sturm

door Miriam van den Broek

Het kan raar lopen. Nog geen twee maanden geleden moest ik er niet aan denken om ook maar verder dan 10 km te lopen. En afgelopen zaterdag heb ik mijn grootste afstand ooit behaald: 16,9 kilometer.


Sindsdien glim ik van trots. Dat ik dat gewoon kan! Van Vlissingen naar Zoutelande én terug. Daar begin ik op de fiets niet eens aan. En dat met uitermate herfstachtig weer.

Kort voordat ik zaterdag met de fiets bij ons vertrekpunt komt, vallen de eerste spetters al uit de lucht. Maar zodra we op pad gaan, veranderen de spetters in een hoosbui. De stevige wind hebben we pal op kop. Vorige week schreef ik nog dat ik zo graag tegen de wind in beuk. Nou, ik word op mijn wenken bediend.

Natte sokken

We zijn Dishoek nog niet uit of mijn sokken soppen al in mijn schoenen. Mijn smartphone die ik in een hoesje aan mijn arm draag, doe ik maar af. Weet niet hoe waterdicht dat hoesje is. Maar ja, waar moet ik dat ding laten? In het zakje van mijn windjack past het niet. Dan maar van achteren in mijn broek steken. Dat gaat best oké.

Ergens voor Zoutelande krijg ik een klein dipje. Het valt me op dat ik het een week eerder ook even moeilijk kreeg rond het 8 km-punt. Goed om te weten. Daar heb ik blijkbaar even een omslag.

Het regenen is inmiddels opgehouden. Niet dat dat nog wat uitmaakt want alles is al doorweekt. Mijn telefoon blijft door de natte kleding niet meer in de band van mijn broek hangen, maar zakt steeds naar beneden. Niet fijn. Na een paar keer ophijsen doe ik hem dus toch  maar weer rond mijn arm.

En zo bereik ik Zoutelande. Onder het afdak op de trap in de Langstraat nemen we kort de tijd voor een slokje en een foto. ‘Nu moet ik nog terug’, denk ik. Maar dat valt meteen al heel erg mee. Die stevige wind in de rug is een verademing.

Plassen

Onderweg leer ik, dankzij een mede-loper, een nieuwe les: even in de bosjes duiken voor een plas, is niet simpel als je een kletsnatte tight draagt. De broek uittrekken is nog wel te doen. Aantrekken daarentegen is een heel ander verhaal. Laat ik het erop houden dat het even duurt voordat ons groepje weer compleet is.

Hoe dichter bij Vlissingen, hoe blijer we worden. ‘We zitten al op 13 km.’ ‘We zitten nu op 14 km.’ ‘Je hebt je verste afstand ooit
behaald; we zitten nu op 15 km.’ En zo stond de teller aan het einde van de training op ruim 16 kilometer.

“Dit geloven ze thuis nooit”, zeg ik. Maar ik ben vooral zelf degene die het nauwelijks kan geloven. Met een grote grijns op mijn gezicht fiets ik naar huis. Door een keiharde hagelbui. Dat kan er ook nog wel bij.

 

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Bijdrage Miriam

2 Reacties op “Soppend naar een nieuw record

  1. Rene

    Geweldig! Nu eerst goed uitrusten, want rust en herstel zijn heel belangrijk. Op naar de volgende uitdaging 😃

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s