De Boulevardloop, in m’n eigen shirt!

De start van de Boulevardloop in Vlissingen. foto Maurice Steketee

De start van de Boulevardloop in Vlissingen. foto Maurice Steketee

door Maurice Steketee
Het begon gistermiddag al met appjes. ,,Vergeet je je shirt en startnummer niet vanavond!” Daarna volgden verschillende berichtjes via Facebook: ,,En extra speldjes zodat je startnummer niet afwaait”, zei de een. ,,En je bidon goed dichtdraaien”, gaf de ander als advies mee. Het vergeten-t-shirt-debacle en bidon-incident waren niet onopgemerkt gebleven. Ineke Tempelaar, van wie ik vorige week een shirt mocht lenen, schoot me vlak voor de Boulevardloop in Vlissingen aan. Ze had ook allerlei reacties gehad, maar wist niet dat ik er iets over had geschreven op het weblog. 

Ook tijdens het lopen zelf kreeg ik verschillende opmerkingen naar m’n hoofd geslingerd maar de meeste gingen langs me heen. Sinds lange tijd was ik weer eens echt gefocust op ’t lopen. Sinds lange tijd liep ik ook weer eens lekker, van start tot finish. De Boulevardloop is sowieso wel een beetje mijn ding. Een echte stratenloper ben ik immers niet, het vele draaien en keren ligt me niet, waarschijnlijk niet soepel genoeg in de heupen. De Boulevardloop is van een andere orde dan de overige wedstrijden in het PZC Stratenloopcircuit. Lange rechten stukken en louter asfalt, dat ligt me wel. Niet te veel nadenken maar gewoon de blik op oneindig en doorkachelen maar. Zelfs de fraaie Zeeuwse luchten en de containerreuzen die op de Westerschelde passeerden gingen langs me heen. Alleen een schip hoorde ik toeteren, voor de rest was ik alleen maar met m’n eigen wedstrijd bezig. Zelfs de straffe tegenwind kon me niet deren. Als je wind tegen hebt, heb je hem ook weer een keer mee, zo luidt een oude hardloopwijsheid waaraan ik voor de wedstrijd nog even werd herinnerd. Twee minuten was ik weliswaar nog langzamer dan in m’n snelste Boulevardloop, maar dat kon m’n humeur niet bederven. Ik had eindelijk weer eens het juiste ritme te pakken en haalde lopers in die de afgelopen weken nog ver voor me zaten. Een loopster die ik passeerde vroeg zelfs of ik aan de doping zat. Dat niet, het lopen in m’n oude vertrouwde t-shirt gaf denk ik de doorslag. En het slokje water uit m’n bidon, die dit keer niet was leeggelopen.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s