Hijgend het jaar uit in de Tankloop

De torentjes bij Dishoek, ijkpunt voor de 20km-lopers in de Tankloop. foto Maurice Steketee

De torentjes bij Dishoek, ijkpunt voor de 20km-lopers in de Tankloop. foto Maurice Steketee

door Maurice Steketee
De schoonheid van het hijgen. In de Tankloop op oudjaarsdag kwam ik in een groepje hijgers terecht. Ze hadden allemaal hun eigen toonhoogte, volume en ritme. Bij de een kwam de hijg bijna vanuit de tenen, bij de ander diep in de keel. Weer een ander was meer van de korte hijgjes, ritmisch ademhalen zou je het ook kunnen noemen. Als er gehijgd wordt, wordt er meestal op het scherpst van de snede gestreden. En dat was deze dag niet anders. Er stond niets op het spel, er viel niets te winnen, maar er werd toch volop gehijgd. Blijkbaar wilden veel atleten hijgend het jaar uit. Uit privacyoverwegingen zal ik de namen van de hijgers niet bekendmaken, maar mocht er ooit auditie gedaan moeten worden voor een hijgkoor dan zouden ze hoge ogen gooien, dat kan ik u verzekeren. Het ritme van het gehijg bepaalde op een gegeven moment zelfs het tempo. Zodra het gehijg toenam, ging het tempo omhoog en werd het gehijg soms overstemd door een korte kreun. Zakte het tempo, dan volgden de hijgen elkaar minder snel op en verstomde het gehijg in het Westkappels duingebied. Maar soms lijkt het of je midden in een tenniswedstrijd zit tussen Rafael Nadal en Maria Sharapova…

Over kreunen gesproken. Tijdens het lopen kom je ook regelmatig kreuners tegen. Die lopen net iets harder dan ze kunnen. In het rood zeg maar. Gekreun in m’n nek vind ik overigens een stuk minder aangenaam dan gehijg. De kreuners probeer ik tijdens het lopen zoveel mogelijk te vermijden. Tot slot nog een tip aan alle hijgers en kreuners: wacht na de finish even met bellen om uw eindtijd door te geven aan een bekende. Ze zouden wel eens hele rare gedachten kunnen krijgen…

Tijdens de Tankloop maakten veel lopers de balans op. Zoals Henk Lous, waarover u eerder al op dit blog kon lezen. Hij presteerde het dit jaar om twee keer een schoen kwijt te raken tijdens een cross. Eerst werd zijn schoen vastgezogen in de modder van de Elderschanscross, hetzelfde overkwam de Vlissinger vorige week in de Stelleplas Kerstcross. Hij ziet 2015 met lood in de schoenen tegemoet.

Over schoenen gesproken. Goeie schoenen bestaan niet. Tot die conclusie kwam gisteren Peter Meeuwsen uit Krabbendijke. In paniek kwam hij aan bij Kasteel Batavia: ,,Wie heeft er een paar extra schoenen bij”, riep hij van verre.  ,, Ik heb per ongeluk de schoenen van m’n broertje meegenomen, vier maten te klein.” Petra Verhulst uit Westkapelle schoot te hulp en haalde de schoenen van haar zoon thuis op. Meeuwsen liep op een paar eenvoudige sportgympen zonder demping een pr. Wie de schoen past trekke hem aan, ook in 2015. Ik wens iedereen een loops 2015.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s