De Klaagtekerkerun

10014636_858799294163819_80797186846805001_n

Lopers onderweg in de Aagtekerkerun. foto’s Maurice Steketee

door Maurice Steketee
De Aagtekerkerun heeft een abonnement op extreme weersomstandigheden. De organisatie moet er waarschijnlijk heel wat voor investeren, maar telkens weer slagen ze er in om alle lopers afgemat, uitgewoond, verkrampt en total-loss over de finish te krijgen.
Het ene jaar ligt er een flink pak sneeuw rond het Walcherse dorp van de heilige Agatha, de andere keer regent en buldert het vanuit de hemel tijdens de loop en gisteren waaide de lucht schoon. Dat ging gepaard met een stevige zuidwester, die – uiteraard – vol tegen stond op het strand, dat – uiteraard – er voor hardlopers niet al te best bij lag. Het zou me niks verbazen als de tractor, die ik vlak voor de start bij Hotel Kodde zag passeren, het strand speciaal voor de Aagtekerkerun nog een beetje heeft omgeploegd.
10881514_858799464163802_1758385925953915654_nAl die zware omstandigheden zorgen voor, tijdens en na afloop voor behoorlijk wat geklaag. Maar zodra iedereen met een fles Palm of gluhwein bij de warme kachel staat bie Kodde hoor je uit alle kelen dat ze weer flink genoten hebben en volgend jaar weer op appèl verschijnen. Het kan dus snel verkeren, want twee uur eerder klonk in de kleedkamer: ,,Wat een wind hé” en ,,lekker Zeeuws weertje, dat wordt wéééééér afzien”.
10176121_858799380830477_8024451781273130726_n

Zelf klaag ik op dat moment graag mee, zeker als ik er net een fietstochtje vanuit Middelburg op heb zitten met windkracht zeven, acht tegen. Als uitgeputte honden kwam ons Middelburgse waaiertje aan in Aagtekerke, terwijl onderweg de ene na de andere lachende Aagtekerkerunner ons lachend en toeterend passeerde in hun water- en winddichte bolide.

foto 2
Maar het meest klaagde ik zaterdag over het strand tussen Oostkapelle en Domburg. Windkrachtje zeven blies bijna al de gel uit m’n haar. Op het laatste restje bleven alleen nog wat zandkorreltjes plakken, die pas na een koude douche in de gymzaal door het doucheputje verdwenen. Omdat ’t niet zo lekker liep op strand en er zand in de motor zat, werd deze loper fotograaf. Een fotograaf die liep in een schilderij van wolken, azuurblauwe luchten, schuimende golven en knisperend zand; een mooier decor op een zaterdagmiddag is nauwelijks voor te stellen. Daar hoor je mij niet over klagen….

foto 1

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice, Nieuws

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s