De achtste Kustmarathon van Chris van Beem

Vandaag een Kustmarathonverslag van Chris van Beem. De Brabander is een trailrunner avant la lettre, loopt (hele) lange afstanden en blogt daar veel en prachtig over op http://www.trail-running.eu .     Wil je ook je Kustmarathonverhaal vertellen op dit blog? Stuur het naar sport@pzc.nl of k.devries@pzc.nl

Chris van Beem (rechts) en George Daams

Chris van Beem (rechts) en George Daams

Wat is dat toch met de Kustmarathon in Zeeland. Met een hoge mate van routine ga ik ieder jaar op pad om telkens verrast te worden door de veelzijdigheid van dit evenement. Het parcours is bekend, de afstand is bekend, het enthousiasme van de toeschouwers is standaard aanwezig, dus ook bij het grote aantal toeschouwers bekend. …

Ik denk dat ik het antwoord dichterbij moet zoeken… Ik voel me prettig bij het gevoel om opnieuw onderdeel te zijn van de sfeer, de energie en de vele vaak lachende en genietende deelnemers om me heen,… ik denk dat mijn bewuste deelname en het ieder jaar opnieuw herbeleven van de route in zijn veelzijdigheid mij genoeg raakt om toch ieder jaar aan de start te verschijnen in Burgh Haamstede. De Kustmarathon Zeeland is geen trail,… echt niet. Het is een natuurloop met hele mooie stukken natuur. Het is een zware marathon die je een keer gelopen moet hebben, ik denk dat je na een deelname begrijpt wat ik bedoel…

De aanloop naar Burgh Haamstede
Dit keer weet ik dat vrienden uit Tilburg me komen uitzwaaien in Burgh Haamstede. Familie Ogier wil een keer de start van een van mijn avonturen ervaren. En dat is leuk. Mijn marathonweekend begon op vrijdagavond bij mijn zus en zwager, voor mij een leuke traditie. En, bij een traditie hoort regelmaat en hierdoor kwam ik bij het neerzetten van mijn tas tot het besef dat de samenstelling van mijn materiaal in de loop der jaren aardig veranderd was. De tas was slechts een reistas met enkel de spullen erin die ik nodig had.

Ik herinner me jaren terug de aanwezigheid van zenuwen en de moeilijke opgaven om te kiezen uit een uitgebreid assortiment T-shirts, broekjes, schoenen, etc…. De zenuwen zijn sowieso niet meer aanwezig en de gear is standaard en weloverwogen gekozen. Tegenwoordig is de samenstelling van mijn gear eenvoudig. Ik loop standaard met een racevest en daar zit alles gewoon in. Een basisset van kleding met daarbij een wind-regenjas en een extra shirt in het racevest. Standaard de Suunto, de X-Kross bril en wat Buff’s. Genoeg voeding voor de hele race en een liter water om semi-selfsupporting door te kunnen. Ook voor dit avontuur gebruik ik The NorthFace Ultra Trail als schoenen.

Enthousiasme en realiteit
De simpelheid en doeltreffendheid van mijn goede gear-keuze stond loodrecht op de lichamelijke voorbereiding. Zeer regelmatig heb ik moeite met de combinatie enthousiasme en realiteit. Vele trailrunners onder ons zullen dit wel herkennen. In mijn enthousiasme heb ik een bepaalde voorbereiding in aanloop van het evenement voor ogen, maar in realiteit kom ik vlak voor een evenement er regelmatig achter dat daar niet veel van terecht is gekomen. Een soort verhouding van “Ontzettend veel zin, met de finish al in mijn hoofd” en “Duidelijk te weinig slaap, te korte rustperiode en dus een vermoeid lijf”…. En ja,… op een of andere manier begint er dan toch iets positief te kriebelen. Een start van een nieuwe uitdaging: ‘het spel van de dag’,… hoe ga ik dit nu aanpakken? Gewoon doen is te kort door de bocht,… In mijn geval schiet ik dan in de modus: “Ik doe wat ik kan en ik kan wat ik doe”. Vanuit de basisconditie veilig naar de finish,… geen gekke dingen,… gewoon met 9-10km/uur gemiddeld genieten van het parcours…

De Kustmarathon Zeeland 2014
Rond 11:00 komen we aan in Burgh Haamstede. Bij binnenkomst word ik verwelkomd door Steven Wuyts. Een trail-vriend uit België, die zijn 3 marathons in 3 landen in 3 weken afsluit in Zeeland. Haha, ik heb creatieve vrienden die als een magneet in aanraking komen met aparte nieuwe uitdagingen. Ik ontmoet echt veel bekenden en ik besluit om in het achterste vak te gaan staan. Niet veel later schud ik eindelijk de hand van Mark Keijzers en we praten wat. Zodra de klok begon te slaan begon ook het aftellen… en bij 12 begonnen de eerste hardlopers vooraan te bewegen. Wij nog niet,… wij kwamen pas 3 minuten later over de startstreep. En daar hoor ik het geschreeuw, de aanmoedigen van mijn andere vrienden,…de vrienden uit Tilburg: “Succes Chris!!!!” En met een lach loop ik verder, verder tussen de vele deelnemers richting Zoutelande…

De marathon dit keer…
Als trailrunner voel ik me prima op mijn gemak in de relaxte sfeer onder de deelnemers en het achterste gedeelte. Het eerste stuk door de straten is druk. Het aansluitende stuk door de bossen en de duinen is leuk maar ook nog druk…. De sliert van lopers over het strand en langs de kustlijn richting de pijlerdam is mooi…. Het strand is heerlijk,… en bij het verlaten van het strand begint het asfalt… Een stuk asfalt van ongeveer 15km… En ja,… dat vind ik dan ook het taaiste stuk van deze marathon. Na enkele kilometers kom ik een ander maatje tegen. Het is George Daams en we lopen een paar kilometers samen.

Ik merk dat ik na 10km lopen het asfalt al goed zat ben en onbewust versnel ik wat. Ik wil er van af zijn dus loop ik wat sneller…. Zucht…. foute keus. De benen werden zwaarder en zwaarder. Het ging daar al niet meer vanzelf… Na een kort hallo en wat kletsen met mijn zus en mijn moeder, zo vlak voor de opgang van het strand bij Vrouwenpolder had ik nog maar 19km gelopen. Het opnieuw in gang komen voelde als: Het even wat drinken halen aan het einde van een trail van 50km waarbij ik 20minuten stil had gezeten,… De benen waren dus stijf….

Automatische piloot
Het was op het strand dat ik de spreekwoordelijke knop omzette. Het o zo belangrijke genieten onderweg stelde ik daar tussen de zandkorrels van het strand uit tot de laatste kilometers. Op de automatische piloot blijven hardlopen. Over het strand, door de duinen van Oostkapelle en Domburg. Via de dijk naar Westkapelle en richting de hoge duinen van Zoutelande. Op een bepaalde manier heb ik wel genoten van dat stuk van het parcours. In mindere mate van de omgeving, in meerdere mate van het gevoel dat ik dit gewoon kon. Precies 5 weken terug liep ik de 168km van de UTMB. 2 weken geleden ben ik tot het gaatje gegaan tijdens een 50km tocht door de Loonse en Drunense Duinen en dat alles.. al die extreme inspanningen… zaten toch nog ergens verstopt in mijn benen… Daar heb je het weer,… Disbalans in de verhouding “Enthousiasme en realiteit”. Dus,… wat je weet heb je geleerd,… toch weer een leerzaam moment ervaren. Wat meer rust brengt meer mogelijkheden,… zeker als je avonturen marathon + afstanden zijn…

De finish
Bij het horen van de doedelzakken kon de knop weer terug… Bij de opgang van de boulevard stond Berry Knibbeler de deelnemers aan te moedigen. ‘En,… hoe gaat het? schreeuwde hij,… ‘Het is zwaar,..’ riep ik terug… En met een High Five begon de laatste kilometer… En dan krijg ik weer vleugeltjes. Leuke momenten zijn dat. Ook bij de Kustmarathon Zeeland worden statistieken bijgehouden. Op het stuk om de dijk waar je als hardloper door een haag van mensen mag lopen hoorde ik de omroeper aftellen… ‘Nog 40 lopers en we hebben de 10.000ste finisher van de Kustmarathon Zeeland…. Ik draai de dijk af en kwam in de Langstraat. ‘Nog 17 hardlopers!’, hoor ik daar… Ik loop door en zie wat hardlopers om me heen aanzetten. Een vrijwilliger roept,… ‘Kom op… doorlopen, je ben misschien de 10.000ste!’ Ik lach en er gebeurt niks,… in hetzelfde tempo loop ik mijn laatste 200 meter. De lach gaat niet van mijn gezicht… Ja,… toch weer aan het genieten,… een heerlijk gevoel. Ik schud Lein de hand op de zandhoop en dus de finish. Niet als 10.000ste deelnemer, maar 10.000 en nog iets… Mijn benen zijn op, maar de rest is nog fris. Steven is net wat eerder binnengekomen en we zijn blij. In 4:26u. ben ik naar Zoutelande gelopen en dat stemt me gerust. Het was een mooie dag in Zeeland, Kustmarathon Zeeland, tot volgend jaar.

NOTE:
Eenmaal thuis pak ik mijn medaille en die kreeg een plaats bij de rest. Daar telde ik in totaal 8 kustmarathon medailles… haha,… nog 2 te gaan dus…

Tot de volgende keer.

Chris van Beem
chris@trail-running.eu

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Lezersreacties, Nieuws

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s