De Kustloop

door Koen de Vries

Om dit blog te beginnen wil ik m’n excuses aanbieden aan Maurice Epppings. Tijdens de Kustloop belandde ik op het strand met een vreemde bokkensprong boven op zijn tenen. Ik stamelde meteen excuses, die hij na enige aarzeling accepteerde nadat hij had gezien dat ik de boosdoener was. Maar toch. Sorry Maurice! Dat was een domme actie. Iets minder excuses maar toch nog wel een beetje, aan die onbekende wandelaar met wie ik een stukje verderop even lichamelijk contact had. Ik had het idee dat hij naar rechts kwam net toen ik hem langs die kant wilde passeren. Zijn gemopper was mijns inziens niet geheel terecht.

Het zal u inmiddels duidelijk zijn dat de achtste editie van de Kustloop een zware bevalling was met zo hier en daar wat ergernis. Het was zaterdag hoog water en over het smalle reepje nog ensigszins hard zand vlak langs de waterlijn moesten niet alleen wij hardlopers onze weg zien te vinden, maar ook de vele wandelaars.

Aanvankelijk probeerde ik nog m’n schoeisel droog te houden door vlak voor elke aanstormende golf even naar links af te buigen, maar dat bleek al snel onbegonnen werk. De aanvaring met Maurice Eppings was de druppel en ik besloot maar zo veel mogelijk rechtdoor te lopen, golven of geen golven. Recht door zee! Het betekende hardlopen met natte poten, maar dat zijn traillopers gelukkig wel gewend. M’n schoenen hangen nu te drogen aan de waslijn. Morgen zijn ze weer droog.

Afgezien van die problemen op het strand was de Kustloop (een halve marathon) weer een heerlijke belevenis. Met het oog op de inspanning die ik volgende week moet verrichten wilde ik rustig starten en dat lukte uitstekend. Op het gemakje ging het richting strand en dat was wel zo prettig. Ik kon eens lekker bijpraten met deze en gene. Ook op het strand kon ik me de eerste paar kilometer nog redelijk inhouden. Maar omdat het zo lekker ging, moest het tempo van het competatieve stukje Koen toch wat opgevoerd worden. De rustige Koen protesteeerde nog even, maar kreeg geen gehoor. Misschien niet verstandig, maar het lukte tot en met de finish wel het tempo vast te houden, met de laatste kilometer als snelste stukje (4 minuten, 30 seconden). Netto eindtijd: 1.48.41. In die laatste kilometer kreeg ik trouwens niet die ene traditionele gladiool, ik kreeg er twee! Hartelijk dank aan die genereuze dame.

En ach, want stelt één zo’n snelle kilometer nou eigenlijk voor. Erwin Harmes raffelde de 21,1 kilometer, inclusief dat zware stuk strand-met-wandelaars van 9 kilometer, af in 1.14.38. Dat betekent een gemiddelde van 3.31 per kilometer. Sébastièn Schletterer finishte met de 155 trainingskilometers van afgelopen  week in de benen slechts 48 seconden later. Winnares Anjolie Engels kwam na 1.28.32 over de streep, goed voor een gemiddelde van 4.13 de kilometer, als ik het goed uitgerekend heb.

Na die streep wachtte ons nog van alles: AA Drink, een bolus, water, een appel en mooie prijzen voor de snelsten onder ons. En dat terwijl we voor de start al een mooi hardloopshirt hadden gekregen en tijdens de loop de meesten één gladiool. In Vrouwenpolders maken ze het hardlopers en wandelaars goed naar de zin. Misschien alleen de start van de twee disciplines wat verder uit elkaar leggen, zeker bij hoog water.

 

 

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Nieuws

2 Reacties op “De Kustloop

  1. Edwin de la Ruelle

    Nu doe je Erwin toch tekort hoor, Koen. Met Erwin’s eindtijd betekend dat een gemiddelde van 3’31/km bij 21.1km

  2. koendevries

    Je hebt gelijk Edwin. Dank voor je oplettendheid. Heb het aangepast.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s