De Trail des Fantomes

 door Koen de Vries

Het was zaterdag een drukte van belang bij de Trail des Fantomes. Vijf jaar geleden bij de eerste editie kwamen 165 deelnemers over de streep. Zaterdag waren dat er 930. Waarom de trail met start en finish in La Roche zo populair is? Ik heb het idee dat het een beetje een hype aan het worden is. Terwijl je bij andere (minstens) even leuke trails jaar in jaar uit met een mannetje of 100, 150 aan het vertrek staat – voor veel minder inschrijfgeld – moet iedereen opeens aan de Trail des Fantomes meedoen.     
Die hype geldt dan vooral voor Nederland, want aan de Trail des Fantomes deden dit jaar meer Nederlanders dan Belgen mee. Het viel mij op dat er aan de kortste afstand, de 13 kilometer, veel groepjes vrouwen meededen. Gingen ze vroeger een avondje leuten bij de Chippendales, nu gaan ze een middag gek doen in de Ardennen.  Natuurlijk, eerst flink trainen, maar dan ff helemaal los in de Trail des Fantomes. Afdalen op je kont in de modder, met het water tot boven je knieën baggeren door de Ourthe, afzien op hele steile klimmetjes.

Ik ben zaterdag in de slotfase van mijn loop over 26 kilometer heel wat clubjes vrouwen in fleurige outfits gepasseerd. Velen niet bepaald afgetraind (hier stond eerst: met dikke reten), wandelend, onhandig afdalend, gillend van opwinding, roepend naar elkaar (,,Oeeehhh, kijk uit! Het is hier glad. Ik wacht wel op je hoor, Nancy!!), na afloop uitgeput met z’n allen gierend van de lach aan een glas witte wijn. Ook op de 26 kilometer zag je veel debutanten, van wie de laatste ruim 3,5 uur na winnaar Huub van Noorden uit Goes finishte. Huub had 2 uur en 4 minuten nodig, nummer laatst (438e) 5.32.

Ikzelf had vooraf de nodige twijfels. Donderdag wilde ik weer van Schore naar huis rennen, maar moest er na 21 kilometer mee stoppen. Doodmoe, pijn in m’n linkerbovenbeen en rechterbil. Zaterdagmorgen besloot ik toch maar mee te gaan en er het beste van te maken. Op weg naar La Roche deelde ik mijn reisgenoten (Edwin van Alphen, Jan-Willem Florie en Gert van der Vinden) mee dat ze aan de finish best wel eens lang op me zouden moeten wachten. Uiteindelijk was ik 48 minuten sneller dan twee jaar geleden. En vandaag geen centje pijn. Raar maar fijn.

Oké, die 48 minuten geven een vertekend beeld. De 26 kilometers van de Trail des Fantomes liepen we in 2012 bij temperaturen van ver boven de 30 graden. Als het er nu 20 waren, was het veel. Aan de andere kant, door de vele regen van de laatste tijd was het op sommige plaatsen spekspiegel glad door de modder. De eerste zes, zeven kilometer liep ik op m’n dooie gemakje. Beetje ouweklepmajoren met ouwebekenden, daarna ging het zo lekker dat ik tot en met de finish flink de vlam in de pijp had.  Als er een klassement voor ‘de snelste auto’ was geweest, dan hadden we dat waarschijnlijk wel gewonnen. Gert van der Vinden, in training voor de hele triatlon van Almere op 13 september,  was 15e en de snelste man 50+ in 2.37.  Edwin van Alphen, ondanks pijnlijke achillespezen, 20e in 2.42, Jan Willem Florie 46e in 2.54 en ik 106e en 6e M50+ in 3.08.

Overigens was Huub van Noorden niet de enige Zeeuw die prijs had (in de leeftijdsklassen viel niets te winnen), ook Leonie Ton stond op het podium. Ze werd op de 26 km tweede bij de vrouwen in 2.40.59, 19 seconden slechts achter de winnares.

Naast de 19 en 26 kilometer waren er ook afstanden voor de echte die-hards: 50 en 100 kilometer. Eervolle vermeldingen zijn er voor de Zeeuwse broers Wim en John van Dijke, die de 100 km voltooiden in 15 uur en 21 minuten (ze werden 43e en 44e) en ook voor de net over de Nederlandse grens (bij Hulst) wonenende Belgische Selena Temmerman. Zij voltoooide de 100 km in 17.32 en werd 78e.

Na afloop vonden sommigen van ons de prestaties van onszelf een stuk beter dan die van de shabby ‘Italiaan’ in La Roche, waar we dachten de koolhydraten weer een beetje aan te vullen. Mijn canelloni leek meer op een soep met wat gevulde pasta erin en de lasagne van Edwin leed aan soortgelijke verschijnselen. De pizza’s salami van Jan-Willem en Gert waarover Edwin en ik wat laatdunkend deden (de ober leek bijna in juichen uit te barsten toen zij hun bestelling deden), bleken juist heel goed te eten. Een lekker espresso’tje kon de ober niet leveren. Hij had alleen ‘café normal’. Het deed ons het ergste vrezen, maar het viel mee. Net zoals als de wc, die meer was dan alleen het verwachte gat in de grond.

Het was een latertje bij thuiskomst, maar ook een leuke dag. De Trail des Fantomes is niet alleen een hype, het is ook een mooie trail met soms hele zware stukken, soms echt gevaarlijke afdalingen, avontuurlijke oversteken van de Ourthe, lekker lange (dus snelle) afdalingen) en na afloop veel gezelligheid in de tuin van hotel Floreal.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Nieuws

2 Reacties op “De Trail des Fantomes

  1. Theo Zoontjens

    Hoi Koen, We spraken elkaar na afloop van de Trail nog effe over hoe het gegaan was. Jammer dat je me in de uitslag alweer vergeten was. Werd namelijk 1e bij de mannen 60 plus
    in 3.22.25. Toch knap voor een 68 jarige al zeg ik het zelf.
    groetjes Theo Zoontjens Koudekerke

  2. koendevries

    Sorry Theo,

    Ik heb je over het hoofd gezien, mede omdat zondagmorgen de complete uitslagenlijst nog niet op internet stond.
    Inderdaad een knappe prestatie. Gefeliciteerd. Hoop dat straks ook nog te kunnen op m’n 68e.

    Groet van Koen

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s