Familieloop en prominententocht

door Koen de Vries

Dinsdag is de inschrijving voor de PZC Familieloop gesloten. Er hebben zich ruim 750 atleten aangemeld en dat betekent dat er nog startbewijzen over zijn. We overwegen een na-inschrijving op de dag van de loop, op 21 juni, en laten voor eind van deze week weten op dat doorgaat.     

fotointunnelZelf zal ik niet van de partij zijn in de Familieloop. Ik ga helpen met de organisatie en dat komt mooi uit, want na komende zondag ga ik het drie weken wat rustiger aandoen. Dan hoop ik op 5 juli uitgerust aan de start te komen van de 55 kilometer van de Trail de Semois, die ik vorig jaar ook liep, maar dan de kortere versie van iets van 30 kilometer.

De trail is genoemd naar het riviertje de Semois, die in het zuiden van België stroomt en in Frankrijk uitmondt in de Maas. Het is een prachtig gebied waar maar weinig mensen wonen. Hopelijk heeft de organisatie wel geleerd van vorig jaar, toen veel lopers in de rij moesten staan om steile heuvels af te dalen of een muur te beklimmen. Bovendien werden ze op de smalle paden behoorlijk gehinderd door wandelaars die ze amper konden passeren.

Mijn laatste sportervaring was er trouwens een op de fiets. Zaterdag mocht ik meefietsen met de prominententocht van de Ronde van Zeeland Seaports, 56 kilometer, met een ritje door de Westerscheldetunnel. Was een aparte belevenis. Eerste een beetje eng: met 65 kilometer de tunnel in, kort op allerlei andere fietsers, onder wie eentje die verschrikkelijk begon te slingeren. Ik raakte daardoor wat achterop, wat een paar mooie foto’s opleverde van de eenzame fietser De Vries in de Westerscheldetunnel. Door organisatorische omstandigheden kan ik er pas morgen eentje op dit blog zetten.

Op de bodem begonnen er fietsers (zo’n 140 in totaal) te roepen, te zingen, te gillen, ja zelfs te jodelen. Gaf een apart galm-effect, maar de stilte was toch het mooist. Je hoorde het zoemende geluid van 280 bandjes, het zachte geratel van de 140 fietskettingen langs de 140 derailleurs en het gesuis van de wind langs je twee oren. ,,En sciencefiction-achtige belevenis”, vond Jan Janssen, de winnaar van de Tour van 1968.

Merkwaardig trouwens dat fietsen goed is voor het herstel is van hardloopblessures. Ik had voor de start behoorlijk last van m’n linkerenkel, maar door al dat geduw op de pedalen was de pijn weg en bleef de pijn weg. Vanmorgen heb ik op de baan eindelijk weer eens lekker gas kunnen geven. Met Frans Bos het programma gedaan van 5×300 en 5×200 met steeds 100 rust, daarna 400 m wedstrijdtempo en dat nog eens een keer helemaal herhalen. Nooit verwacht dat ik nog eens écht lol in baantrainingen zou krijgen.

 

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Nieuws

2 Reacties op “Familieloop en prominententocht

  1. Ik had nog een stukje over fietsende hardlopers op de plank liggen. Misschien aardig als aanvulling. De laatste jaren ben ik regelmatig jurylid bij wielerwedstrijden van TMZ en daar zie ik zelfs hardlopers aan echte wedstrijden meedoen. WORDEN HARDLOPERS STRAKS ALLEMAAL TOERFIETSERS?
    Ik ben nog steeds geabonneerd op Runner’s, maar eigenlijk heb ik dat blad wel gezien. Elke zoveel jaar dezelfde verhalen speciaal voor beginners en tegenwoordig lijkt het wel een mode- en voedingstijdschrift. Een paar maanden geleden was er voor de abonnees een extraatje in de vorm van “De Marathon Gids”. Een boekwerk met 172 vragen en antwoorden over de ultieme uitdaging over 42.195 meter. Ook hier veel bekende kost en vooral gericht op de recreanten, want het snelste schema was voor ambitieuze lopers net onder de 3.30 uur. Toch ook een paar interessante vragen en antwoorden o.a. over fietsen als vervangende training. Weliswaar worden bij beide sporten veel dezelfde spieren gebruikt, maar de loopbeweging is te specifiek en die moet je echt wel trainen. Je kunt de looptraining niet vervangen door alleen maar kilometers maken op de racefiets en dan verwachten dat je aardige resultaten neerzet in hardloopwedstrijden. Je moet trouwens al minstens 2 x zo ver fietsen om dezelfde energie te gebruiken als bij het hardlopen. Tot zover de marathon gids. Tegenwoordig zit ik noodgedwongen ( maar ik vind het toch wel leuk ) ook regelmatig op de racefiets om te trainen. Eerlijk gezegd kost 10 kilometer hardlopen in ongeveer 1 uur me meer moeite dan 25 kilometer fietsen in dezelfde tijd. In een groep is zelfs 30 km/uur geen al te grote inspanning. Fietsen wordt m.i. dus vooral zwaar bij het maken van veel kilometers, bergen, wind tegen en een hoge snelheid. Bij een zeurende pijn aan de knieën biedt de fiets echter uitkomst om de conditie op peil te houden. Geen urenlange trainingstochten zoals de echte wielrenners of fanatieke wielertoeristen, maar 60 tot 90 minuten met een kleine versnelling en veel omwentelingen. Ik beschik over een fiets met een binnenblad met 36 tandjes. In combinatie met de meeste achterste kransjes kun je dan een soepel verzet draaien. Het gaat niet om de snelheid, maar om de intensiteit. Overigens zijn deze pijnlijke knieën te wijten aan mijn iets te prestatiegerichte instelling ( ook een maniak? ) en dat is toch op deze leeftijd na 50 jaar atletiek eigenlijk nergens goed voor. Oudere mensen verliezen vooral kracht en snelheid en daarom begon ik afgelopen november aan een soort krachttraining. Zo’n 2 x per week een circuit afwerken met allerlei toestellen om alle spieren eens goed onder handen te nemen. Op deze manier hoopte ik eventueel iets sneller te worden, maar vooral gemakkelijker te lopen. Op de cross- en hometrainer ( voor de meesten in zo’n fitnesscentrum is dat bedoeld om het uithoudingsvermogen te vergroten ) verhoogde ik het wattage om de beenspieren te versterken. Helaas leidde dit tot een disbalans in de bovenbenen. Krachtverschil tussen hamstrings en voorste dijbeenspieren kunnen knieklachten veroorzaken. Zelfs ik kan nog steeds door schade en schande wijzer worden. Een verkoper in een grote fietsenwinkel vertelde me laatst, dat er steeds meer hardlopers in zijn zaak komen om een racefiets of mountainbike te kopen. Gedwongen door opspelende blessures veranderen ze van sport om toch bezig te blijven. Wie een fiets koopt voor alternatieve training en meestal alleen ( dus niet in een groep ) fietst is het best af met een cyclocrosser ( veldritfiets ). Toch zie je deze modellen bijna niet, want de mountainbike is veel populairder. Een veldritfiets heeft de vorm van een gewone racefiets, is veel lichter dan een mountainbike en het arsenaal versnellingen is voor ons landschap geschikter. Verder kun je vanwege de dikkere banden ook op onverhard terrein fietsen. Voor hardlopers zijn ook combipedalen ( één kant klikpedaal, andere kant gewoon pedaal ) handig. Je kunt dan ook met sportschoenen fietsen en bijvoorbeeld een koppeltraining afwerken, zonder van schoenen te moeten wisselen. Een koppeltraining bestaat uit afwisselend lopen en fietsen, zoals bij de duatlon. Wie echter wedstrijden, langere tochten of in een groep wil fietsen, moet uiteraard kiezen voor de normale racefiets met dunne bandjes en grotere versnellingen. Overigens zie je steeds meer, dat de banden op racefietsen breder worden. Van de gebruikelijke 23 mm. gaan zelfs de profs naar 25 mm. En in sommige gevallen rijdt 28 mm. met minder druk in de banden nog comfortabeler in de kasseienklassiekers. Wel moet dat allemaal weer passen in het frame. In alle gevallen bij het fietsen wel een helm opzetten. En nogmaals: Fietsen kan de looptraining niet vervangen, alleen ondersteunen.

  2. Boudewijn

    Leuk Koen, had ook zo mee willen fietsen.. Is weer eens wat anders dan met de auto door de tunnel razen..

    @Jan
    Op de fiets kan je prima je basisconditie opschroeven. Daarnaast belast je de spieren en rest van je lichaam vele malen minder dan met hardlopen en helpt het zoals Koen ook aangaf bij het herstel. Een spier die beweegt geneest naar mijn mening (arts + fysio bevestigen dit) sneller dan een spier die niets doet.

    Combipedalen kan ik overigens iedereen aanraden, gewoon omdat het comfortabeler fietsen is als je heel langzaam rij. Je haal je voet los en kan normaal fietsen, als je dan plotseling moet stoppen ga je niet onderuit.
    Ook op de fiets zit ik met fietsschoenen, vooral omdat je eenmaal vast geklikt niet meer zomaar met je voet weg kan glijden.
    Als het voor een duatlon een voordeel zou zijn om met gewone schoenen te fietsen, dan zouden ook tijdens triatlons deelnemers met gewone schoenen op de fiets zitten. Heb ik echt nog nooit gezien.. Als je voet op de pedaal vast zit trek je de pedaal naar boven terwijl je andere been naar beneden duwt.. Dat geeft vele malen meer snelheidswinst dan het niet hoeven wisselen van schoeisel.

    Als je een echt goede training wil, kan ik een ieder aanraden om te gaan zwemmen. En dan vooral een slag als borstcrawl. Je controleer dan je ademhaling noodgedwongen beter.. En als je dan toch al fiets en hardloop kan je ook eens een keer aan een triatlon meedoen, leuk voor de variatie.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s