Geblesseerd?

door Koen de Vries
Leuk stuk van Mirjam van Reijen op Losse Veter: http://losseveter.nl/2014/04/17/een-marathon-lopen-gekkenwerk/ . Losse Veter is na dit blog toch wel de leukste site over hardlopen die er in Nederland en verre omstreken is :>. De mede-auteur van het hardlopers kookboek (staat bij mij op de pak in het aanrechtkastje) komt in het artikel ‘Een marathonlopen is gekkenwerk’ met een hele reeks cijfers.

 

Ik ga ze niet allemaal noemen. Alleen die over blessures wil ik even aanstippen. Dit staat er onder het kopje Geblesseerd? te lezen.

Tijdens de marathon raakt zo’n 3% van de lopers geblesseerd. Knieproblemen, hamstringklachten, uitdroging, blaren en kramp zijn de meest voorkomende klachten. Een andere 26% van de lopers krijgt bovendien te maken met maagkrampen, diarree, misselijkheid en buikpijn. Met name lopers die voor het eerst aan de start van een marathon staan en minder dan 60 kilometer per week trainen, lopen risico. Ongeblesseerd aan de start staan is echter al een hele prestatie, niet minder dan 30-45% van de lopers raakt geblesseerd in voorbereiding op de klassieke afstand. 

foto Jan Jansma

foto Jan Jansma

Zal allemaal waar zijn, maar iets omgekeerds gebeurt ook. Een raar fenomeen: je kunt ook een blessure ‘weglopen’. Ik herinner me Jan van der Weijden, een ultraloper uit Kapelle die ik tijdens wedstrijden rustig kon bellen. Ooit belde ik hem tijdens een 24uursloop, ik dacht in Steenbergen. Zijn vrouw nam het mobieltje op, wachtte tot haar man langskwam en Jan stond mij dan al lopend of wandelend te woord.
van der Weijden meldde me dat hij met achillespeesklachten begonnen was, maar dat hij die in de loop van de loop kwijt was geraakt. Ik hoor het hem nog zeggen: ,,Da’s niks bijzonders. Bij ultralopers gebeurt dat veel vaker.” Zondag had ik dus ook die ervaring. Begonnen met pijnlijke enkels, 42 kilometer verderop geen streepje last meer. En nog steeds niet trouwens.

Ben benieuwd naar verklaringen hiervoor. Ik kan me voorstellen dat je tijdens het lopen steeds minder pijn voelt door de adrenaline, endorfine, andanamine en wat voor stoffen er allemaal nog meer vrijkomen in je brein. Maar ik kan me niet voorstellen dat die na vier dagen nog steeds werkzaam zijn. Als dat wel zo is, heb ik nog wel een suggestietje voor een nieuw soort pijnstiller.diplomametfotordam

Hoe dan ook, mijn enkels voelen weer als een zonnetje (antwoord op de vraag van Boudewijn) en ik mag hopen dat dat tot en met 10 mei (Transvulcania) aanhoudt. Mijn bovenbenen voelen momenteel wat minder goed. Toen ik zondag halverwege de marathon van Rotterdam in de gaten kreeg dat er weer een nieuw p.r. aan zat te komen, ben ik fullspeed doorgegaan. Vandaar die vermoeidheid. Lianne de Nooijer heeft het er vakbekwaam een heel eind uitgemasseerd, maar ik voel ze nog steeds een beetje.

Ze krijgen van mij nog twee daagjes rust. Tot zaterdagmorgen 11.00 uur. Dan laat ik ze op de markt van Hulst weer vrij. Ik heb veel zin in de Marathon Zeeuws-Vlaanderen, maar of dat net zo veel is als veel collega-hardlopers? Dat kan bijna niet als ik al die Facebook- en Twitterberichten moet geloven.

Alhoewel. Lees de PZC van morgen. Maurice Steketee heeft twee pagina’s volgeschreven over de Marathon Zeeuws-Vlaanderen. Ik moet erkennen, al lezende kreeg ik er extra veel zin in.

 

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Nieuws

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s