Olne-Spa-Olne

door Koen de Vries

In het hardloopblad Runners dat afgelopen week bij mij op de mat plofte, staat een interessant artikel over de invloed van je brein op prestaties. Een citaat: ‘Het is niet het lactaatgehalte in je bloed of verzuring van je spieren die ervoor zorgen dat je langzamer gaat lopen, maar het gaat erom hoe je hersenen deze signalen interpreteren.’ Zondag merkte ik in Olne-Spa-Olne (OSO) hoe enorm waar dit kan zijn. Puur op adrenaline legde ik de klassieker van 68 kilometer door de Ardennen af in een tijd die 54 minuten sneller was dan vorig jaar en meer dan een uur het jaar ervoor: 7.39 om 8.33 (2012) en 8.44 (2011).     foto1 

Waar die adrenaline vandaan kwam, ga ik niet vertellen. Het enige dat ik kan zeggen is dat ik door een stommiteit iemand behoorlijk gekwetst heb en dat dat heel veel pijn doet. Tijdens mijn derde OSO voelde ik vooral mentale pijn. Die drong de fysieke pijn op de een of andere manier naar de achtergrond. Het enige fysieke dat ik de laatste kilometers voelde, was de zeurderige pijn in m’n bovenbeen. Ja, ik was moe. Maar niet kapot.

Dit keer kon ik de meeste heuvels opeens wel hard oprennen. De vorige twee keren moest ik dat wandelend doen. Dit keer kon ik de laatste twintig kilometers, verreweg de zwaarste van het hele traject, wel blijven gaan. Ik herinner me nog hoe Giel en Anita Joziasse me in 2011 na de finish opvingen en me ondersteunden om me naar een bankje te brengen. Ik had het helemaal gehad!

Dit jaar heb ik weer een bankje opgezocht om even uit te blazen, maar nu stond ik tien minuten later al onder de douche, om daar samen met Giel – die dit keer weer meeging – de wedstrijd nog even te evalueren.foto2

Zoals ik al zei, Olne-Spa-Olne is een klassieker in de wereld van de ultralopers. Bij het publiek is dat beslist niet het geval. Zo hier en daar kom je wat toeschouwers tegen, sommmigen willen zelfs wel even voor je klappen, maar die zijn bijna op de vingers van één hand te tellen. Als je eerst de Kustmarathon hebt gelopen en je doet daarna deze loop, dan is het wel even wennen.

Wat wel zeer aansprekend is van OSO, is de eenvoud van het gebeuren, de ongedwongen sfeer. Om 8 uur ’s morgens worden bij de start (op een grasveldje bij een sporthal) via een megafoon even wat instructies gegeven, er gaat een toeter en de meute is onderweg. Na 15 kilometer kun je een bekertje water te drinken krijgen, na 30 kilometer is er bij Spa een post waar je ook wat kunt eten en na 45 en 63 kilometer zijn er nog twee simpele posten. Lintjes volgen, kijken naar de kalkstrepen op de grond, en verder zoek je het maar uit.foto3

Na afloop krijg je een trui, een shirtje, of zoals dit jaar een buff en een repas chaud oftewel een warme maaltijd (een soort boerenkool met worst en mosterd) en dat van ’s ochtens vroeg tot ’s avonds laat allemaal voor een prijs van ………. 8 euro!

Iedereen die eens verder wil lopen dan een marathon en van natuur houdt, raad ik aan om eens aan OSO te denken. Je kunt er de tijd voor nemen, want ’s avonds om 20.00 uur is de finish nog steeds open. Dan wel een hoofdlampje meenemen om niet te verdwalen.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Nieuws

2 Reacties op “Olne-Spa-Olne

  1. Leendert van de Ven

    Gefeliciteerd Koen, weer een prachtige prestatie waar je trots op mag zijn. Een mooi verhaal om te lezen en leuke foto’s. Zelf hou ik het nog even bij de marathon. Ben dan nog een beetje op tijd thuis 🙂

  2. Irene

    Ha die Koen!
    Goed dat je het weer gered hebt, Proficiat!! Nu maar weer hier een beetje door de duinen, bos en strand en langs de hertjes rennen, dat is ook trailen toch? Groet van Irene

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s