De laatste lange duurloop voor de Kustmarathon

foto Arjan Schotanus

foto Arjan Schotanus

door Maurice Steketee
Was het de vitamine B-pil die ik ’s ochtends had ingenomen? Waren het de dropjes en winegums die we kregen bij de verversingspost? Of waren het toch de andere schoenen die ik weer eens uit de kast had gehaald? Ik heb werkelijk geen idee. Wat ik wel weet is dat de generale repetitie zaterdag, een lange duurloop van zo’n 34 kilometer, vlekkeloos verliep. Zelden ging een lange duurloop zo lekker als zaterdag. En daar zag het bij de start niet naar uit.
Eerlijk gezegd zag ik er best wel tegenop. En velen met mij. 34 kilometertjes hobbelen over het Kustmarathonparkoers gaat je niet in de koude kleren zitten. Met die koude kleren kregen we ook nog eens letterlijk te maken. Na nog geen kilometer hardlopen was ik al nat tot op m’n onderbroek. En dat was niet van de zenuwen. Even voor tienen begon het op het parkeerterrein van Zoutelande, waar zo’n 200 lopers zich hadden verzameld, te miezeren. Niet veel later veranderde de miezer in een heuse regenbui. En die regenbui kreeg gezelschap van een stormachtige wind waardoor het echt Kustmarathonweer werd. Op de heenreis blies de wind ons vol in het gezicht. Kleddernat haalden we het keerpunt op het strand bij Oostkapelle. Kilometerslang plakte m’n hardloopshirt vervelend tegen de borst en schuurde m’n broekje irriterend tegen de bovenbenen.
De terugreis was een stuk aangenamer. Het was inmiddels bijna droog geworden en de wind joeg ons nu lekker in de rug. Het hardloopshirt was in recordtijd weer droog geblazen. De snelheid liep overigens behoorlijk op. In de laatste vijf kilometer door de duinen bij Zoutelande ging het tempo nog even flink omhoog. Even testen of we klaar zijn voor de grote dag. Was de Kustmarathon maar vandaag, dacht ik nog. Dan had ik ‘m fluitend uitgelopen.
Toen ik niet veel later aan een broodje gezond zat in cafe De Fiets kon ik maar één ding concluderen: ik ben er helemaal klaar voor. Nog drie weken ‘heel blijven’ en dan mogen we eindelijk de wei in. Ik sta in ieder geval te trappelen van ongeduld. En velen met mij heb ik zaterdag gehoord.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice

Reacties zijn gesloten.