Kaas, koek en snoep

door Martijn de Kok

De laatste loodjes

Toen ik Maurice sprak over een bijdrage van mij op deze weblog, vroeg hij me iets te vertellen over mijn trainingen, voeding en het meten van hartslag en andere cijfermatige gegevens richting de Kustmarathon. Daar ik in mijn vorige bijdrage nogal lang van stof was, heb ik maar besloten mijn verhaal in twee keer te vertellen. In dat kader bij deze het vervolg op mijn vorige bijdrage.

Inmiddels zitten we op één week voor de Kustmarathon. Mijn vorige verhaal sloot ik af met de vermelding dat ik de laatste twee weken voor de marathon flink gas terug zou nemen. Dat is me aardig gelukt. En al was ik dit niet van plan geweest, dan werd ik hiertoe wel gedwongen.

Paniek

Vorige week vrijdag (21 sept) wilde ik een herstelloopje doen na de baantraining van de dag ervoor. Ik ging de deur uit, maar kwam niet verder dan 100 m. Pijn aan de binnenkant van de enkel. Ik hoopte dat het zaterdag over zou zijn, want ik wilde die dag mijn laatste lange duurloop doen. Er was echter geen verbetering en dus besloot ik die dag te gaan fietsen. Ik heb 3 uur gefietst en ook zondag heb ik 2u50 gefietst. Op die manier had ik toch mijn duurtraining te pakken. Dat klinkt wel makkelijk zo, maar in werkelijkheid was ik lichtelijk in paniek. Als je twee weken voor de grote dag nog geen 100 meter kunt lopen, dan is dat niet echt geruststellend. Gelukkig kon ik maandag al terecht bij een hele goede fysiotherapeut en na een behandeling gaf hij aan dat ik woensdag waarschijnlijk wel weer een duurloop zou kunnen doen van een uur. Toen ik gisteravond (woensdag) buiten mijn veters stond te strikken was ik toch wat zenuwachtig. ‘Wat als ik nu nog steeds niet kan hardlopen’, dacht ik? Zelden heb ik zo genoten van een duurloopje. Voor de zekerheid had ik mijn telefoon meegenomen  maar deze hoefde ik gelukkig niet te gebruiken. Ik heb het uur vol kunnen maken. Nu mag ik om de dag wat lopen. Ik hoop morgen (vrijdag) nog een duurloop van ongeveer 20 km (ongeveer anderhalf uur) te doen. Zondag nog eens 70 minuten eventueel met wat lichte tempowisselingen, dinsdag nog eens 40 minuutjes en donderdag 30 minuutjes wat loslopen met wat versnellingen. Verder doe ik niets meer.

Voeding

Ik lees op dit blog en ook elders weleens iets over stapelen. Ik hoor mensen daar regelmatig over bezig. Stapelen, dat vind ik toch een raar begrip. Ik zie dan mensen voor me die dagen achtereen pasta zitten te bunkeren. Ik voel me daar niet echt prettig bij. Ik ben gewend redelijk gevarieerd te eten en ga mijn eetpatroon niet aanpassen voor de marathon.

Doorgaans ontbijt ik stevig met kwark, fruit (kiwi, appel) en muesli met noten. Ook gebruik ik ’s morgens vaak een glas water met een bruistablet van Supradyn (voedingssupplement voor meer weerstand). Verder eet ik verspreid over de dag zo’n 6 boterhammen, 2 stuks fruit (voornamelijk appel, soms banaan) en wat Sultana, Liga of aanverwante producten. Soms rond lunchtijd ook een soepje. Als warme maaltijd eet ik gemiddeld twee à drie keer per week aardappelen met groente en vlees of vis. Verder eet regelmatig pasta en rijst. Ik sla ook gerust eens een warme maaltijd over, bijvoorbeeld wanneer ik om 18.30 uur op de baan ga trainen of in het weekend. Ik heb me voorgenomen om de dag voor de marathon pannenkoeken te eten, dat doe ik vaker een dag voor de wedstrijd. Twee dagen voor de marathon eet ik pasta of rijst. Ik verwacht dat mijn glycogeenvoorraad dan toch wel op peil zal zijn. En de dag zelf een stevig ontbijt (brood) natuurlijk!  Verder drink ik behoorlijk veel water, vaak wel drie liter per dag. Ook drink ik zo’n 5 bakjes koffie per dag en ongeveer net zoveel thee. Dat is gewoon omdat ik dat lekker vind. Dan ben ik ook nog iemand die houdt van snoepen, zowel zoet als hartig. Ik eet niet vaak één koekje, maar toch al snel een half pak koekjes. Ook eet ik ’s avonds soms grote stukken kaas. Ik heb wel besloten het snoepen de laatste twee weken voor de marathon niet meer te doen. En dat hou ik goed vol. Of het helpt weet ik eigenlijk niet.

Voeding voor, tijdens en na trainingen en wedstrijden

Normaal gezien loop ik wedstrijden tot en met halve marathon. Mijn looptrainingen zijn dan ook zeker niet langer dan 1u45. Dat betekent dat ik geen bijzondere voeding nodig heb. Voor een wedstrijd drink ik vaak wel een bidon met isotone sportdrank. Soms ook niet en ik kan eigenlijk niet zeggen dat ik dat dan merk. Na een training of wedstrijd heb ik vaak ongelooflijk veel trek in cola. Daar nuttig ik dan soms ook best veel van. In ieder geval betekent dat een snelle aanvulling van suikers. Verder geloof ik niet dat dit erg goed is, maar wel lekker. De afgelopen 9 à 10 weken stonden in het teken van de marathon waardoor mijn trainingen veel langer waren dan normaal. Tijdens mijn lange duurlopen heb ik gelletjes gebruikt van Powerbar. Deze los ik op in water zodat ik tijdens het nuttigen van gelletjes ook gelijk vocht binnenkrijg. Bij een lange duurloop gebruikte ik soms wel zes gelletjes. Ik verwacht dat ik er tijdens de marathon zeker acht ga gebruiken. Ik hecht heel veel waarde aan deze voeding en ik denk dat ik zonder niet zo ver zou komen. Ik heb het gevoel dat ik door op deze gelletjes te lopen, meer energie in mijn lichaam overhoud zodat ik ook aan het eind van een duurloop nog vrij fit ben en de dag erna weer goed hersteld ben. Na een zware training (ook baantrainingen, intervallooptrainingen en fietstrainingen) heb ik de afgelopen tijd Powerbar Recovery gebruikt. Dit is chocoladepoeder die ik oplos in melk. Dit heeft als doel weer snel koolhydraten en eiwitten aan te vullen. Ook tijdens twee wedstrijden (een halve marathon en een 30 km) heb ik gelletjes gebruikt. Dit om uit te proberen hoe dit voelt bij het lopen op een hoger tempo en dus hogere hartslag.

Meten is weten?

De laatste tijd is allerlei apparatuur in opmars waarmee je precies kunt meten hoeveel kilometers je traint, wat je gemiddelde snelheid is en wat je topsnelheid was ed. Zelf heb ik daar helemaal niets mee. Alleen bij baantrainingen weet ik exact wat ik doe omdat ik dan de rondetijden bijhoud. Wanneer ik op de weg een intervaltraining doe, dan bepaal ik vooraf mijn hoeveelheid inspanning in minuten. Dat verdeel ik in blokjes, vaak twee series. Bijvoorbeeld: twee series van 6-5-4-3 min. met één min. rust. Tussen de twee series neem ik dan bijvoorbeeld twee min. rust. Ook piramides doe ik weleens, bijvoorbeeld 2-4-6-8-6-4-2. Hoe hard ik dan loop is voor mij totaal niet interessant. Ik zou ook niet weten wat ik met deze informatie verder moet. Moet ik dan de volgende keer nog harder trainen? Een enkele keer fietst Sandra mee tijdens een training en dan weet ik wel ongeveer hoe hard ik loop. Hoe hard je loopt hangt denk ik af van meerdere omstandigheden, bijvoorbeeld het weer en de mate waarin je zelf uitgerust bent. In  mijn ogen gaat het om de inspanning en niet zozeer om de snelheid. Drie van mijn langste duurlopen liep ik met Tjitte van den Buijs en die hield bij hoeveel kilometers we aflegden. Dat was bij die duurlopen dan toch wel handig. Ook is er een trainingsrondje wat ik regelmatig doe en daarvan weet ik dat het precies 15 km is omdat Sandra een keer is meegefietst. Soms verwerk ik deze informatie dan wel in mijn logboek. Ook bij het fietsen heb ik mijn kilometerteller eraf gehaald. En dat bevalt prima!

Hartslag

Het enige dat ik nu sinds een week of 8 wel goed bijhoud, is mijn ochtendpols. Ik meet iedere ochtend voor ik mijn bed uitstap één minuut mijn hartslag en als mijn hartslag rond de 10 slagen hoger ligt dan normaal, dan wijst dit erop dat ik niet goed ben uitgerust. Op zo’n dag doe ik dan geen intensieve training.

Tenslotte

Hopelijk geeft het bovenstaande, in aanvulling op mijn voorgaande bijdrage, een beeld van hoe ik me voorbereid op de Kustmarathon. Ik denk zeker niet dat ik zelf de wijsheid in pacht heb en het is maar zeer de vraag of mijn voorbereiding tot een bevredigend resultaat leidt. Voor volgend jaar is het wellicht interessant om eens een ervaren marathonloper, die zichzelf al heeft bewezen, te vragen iets op papier te zetten over een succesvolle voorbereiding. Ik merk echter dat sommige (oud-)atleten daar wat geheimzinnig over doen.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Lezersreacties

Een Reactie op “Kaas, koek en snoep

  1. anja

    Nou Martijn,

    Ik heb een beetje gelezen wat jij allemaal eet,ik was ook niet van plan om heel mijn eetpatroon om te gooien,en nu ik dit lees,ga ik deze week gewoon eten wat ik van plan was,doe ik dit niet,dan weet ik zeker dat heel mijn darmenstelsel van slag is. Want eigenlijk word je om je heen gek gemaakt met wat je moet eten en drinken van tevoren,,,,,,,,,De powerbar gelletjes gaan bij mij ook mee voor onderweg,het komt nu wel heel dichtbij,brrrrrrr

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s