Deep Dean

door Koen de Vries

Vroeger riepen ze nogal eens ‘ze hebben ‘m al’ of iets anders ‘grappigs’ als je als hardloper mensen voorbij liep. Sinds de tweede hardloopgolf een feit is, is dit soort ‘humor’ een eind verdwenen. Het betekent niet dat je tegenwoordig niet meer opvalt als hardloper. En zeker niet als je je op bijzonder terrein begeeft.    

Zo ontmoette ik de laatste tijd vele verbaasde blikken en kreeg ik ook aanmoedigingen als ik m’n trainingsrondjes op of rond Deep Dean maakte. Deep Dean is een strandovergang net ten zuiden van Zoutelande. Hij is genoemd naar een pension dat daar vroeger stond. Aan het eind van de Tweede Wereldoorlog is het in brand gestoken door de Duitsers en tot de grond toe afgebrand.
Deep Dean is heden te dage een steile strandovergang, waar badgasten puffend en zwetend naar boven gaan. De duinen er omheen zijn ook nog eens behoorlijk steil en hoog. De hoogste is volgens de Bosatlas bijna 45 meter en is daarmee een van de hoogste van Nederland. De Topgrafische Atlas van Zeeland, met toch veel gedetailleerdere kaarten, zwijgt hierover in alle talen.Op mijn Deep Dean-circuit bevindt zich ook nog een trapje

Op de hoogste punten heb je een schitterend uitzicht, maar meestal heb je niet de puf meer om daarvan te genieten. Soms, bij westen wind, scheren de zeilvliegers en parapenters er over je hoofd, maar ook die zijn dan niet aan je besteed.
Als je hier hardloopt, val je zeker op. Wie gaat zich hier in hemelsnaam afbeulen als je hemelsbreed amper honderd meter verderop lekker over het strand kan dabberen of in de schaduw kan rennen over het fietspad onderlangs de duinen? Nou ik, bijvoorbeeld, en zeker ik niet alleen. Vanmorgen kwam ik Petra V uit Westkapelle er nog tegen en nog enkele mij onbekende hardlopers. Op de zondagochtenden wil Niek K er met zijn loopgroep vaak trainen. Deep Dean is – samen met het Dodemanspad door de Meeuwenduinen op de Kop van Schouwen – het zwaarste stukje hardloopgebied in de omgeving dat ik ken. Wil je beenspieren en inhoud kweken voor de Kustmarathon of een andere zware loop, dan is dit ideaal trainingsgebied. Oké, je kunt er heel erg moe worden, maar dan heb je ook wat.

Mooie uitzichten

De afgelopen dagen heb ik er verschillende keren getraind met het oog op de Trail des Fantomes van zondag, een trail in en om La Roche in de Ardennen. Het trainingsprogramma: rustig rennen van Vlissingen naar Zoutelande, daar een paar rondjes Deep Dean en dan weer terug. Vandaag deed ik er drie en dat was meer dan genoeg om met de tong op m’n schoenen terug naar Vlissingen te moeten hobbelen. Alles bij elkaar ruim achttien kilometer. Maandag waren het er twee en toen had ik de puf om over de duinen terug naar mijn woonplaats te keren. 

Eens kijken wat het oplevert. De klimmen en afdalingen zijn in de Ardennen vaak veel langer, maar zeker niet steiler. Vorig jaar deed ik 3 uur en 40 seconden over de 25 kilometer. Kijken wat het nu wordt.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Nieuws

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s