De Halve van Renesse


door Maurice Steketee
Zaterdag had ik het genoegen om bij de Halve van Renesse aanwezig te zijn. Helaas niet als loper, (ik stond wel ingeschreven) maar als verslaggever. Dat is trouwens bijna net zo leuk, maar het liefst loop ik natuurlijk zelf. Vandaag een kijkje in de keuken, oftewel, hoe zag mijn dag eruit?

Omdat ik door m’n blessure nog steeds niet kan hardlopen en toch een beetje sportief bezig wilde zijn had ik besloten om op de mountainbike naar Renesse af te reizen. Maar na vijf minuten voelde ik al een steek in m’n been dus het leek me niet verstandig om nog 32 kilometer door te fietsen. Dus m’n fiets in Sint Laurens geparkeerd en met de bus maar naar Renesse gegaan. Daar aangekomen viel me meteen de enorme drukte op. Veel lopers, veel publiek en de zon die volop scheen; het kon niet beter.  Alle ingredienten waren aanwezig voor een mooie atletiekdag.

Nadat de burgemeester het startschot had gegeven, sprong ik bij mijn collega Esme Bech in de auto om naar de vuurtoren bij Nieuw-Haamstede te rijden om wat beelden te schieten voor het PZC-journaal, dat elke dag op de website verschijnt. We waren maar net op tijd, want we hadden de auto nog maar net geparkeerd of Neals Strik kwam al op volle snelheid uit de duinen denderen. Met vlak daarachter Michel Schrier. Daarna liepen we nog even door naar het strand, want daar zijn altijd mooie plaatjes te schieten. Nadat we een aantal lopers al zwoegend door het mulle zand hadden vastgelegd, ging het weer als een speer terug naar de finish. En daar begon het echte werk.
Tegenwoordig ziet het werk van een verslaggever er een stuk anders uit dan vroeger. Toen ging je naar een wedstrijdje, volgde de (kop)lopers, praatte na afloop met de winnaars en verliezers en ging daarna op het gemakje naar huis om een stukje tikken. Die tijd is voorbij. Onderweg moet er getwitterd worden (@mauricesteketee), foto’s gemaakt worden met de iphone voor op de website, meteen na de finish van de winnaars een bericht voor de website gemaakt worden en dat het liefst zo snel mogelijk. Maar daarmee zit het werk er niet op. Zaterdag was ik ook nog camjo (camerajournalist). Met een microfoon in de hand moest er snel even een interview afgenomen worden voor een video voor op de website. Daarna de winnaars nog even wat uitgebreider spreken voor het verhaal in de krant.  Thuis het artikel schrijven voor de maandagkrant en m’n werkdag zat er op. Een halve marathon lopen is minder vermoeiend, dan een dagje verslaggever spelen. U hoeft trouwens geen medelijden te hebben, want ik heb  natuurlijk de mooiste baan van de wereld!
Toch hoop ik dat ik snel weer over het echte hardlopen kan bloggen in plaats van de randverschijnselen.

Advertenties

3 reacties

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice

3 Reacties op “De Halve van Renesse

  1. jack

    maurice goed bezig maar hoe zit het nu met die blessure?

  2. tja, goeie vraag jack. ben vorige week naar de fysio geweest. eind deze week mag ik voorzichtig proberen rustig wat te lopen…

  3. Martijn de Kok

    Een hamstringblessure vergt vaak veel geduld…. Sterkte!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s