Wat een weekend!

Door Maurice Steketee
Voor de Zeeuwse hardloopliefhebber was het afgelopen weekend weer smullen geblazen. Voor mezelf begon het vrijdagavond al met de Griffioenloop. Omdat ik ’s avonds moest werken kon ik tijdens m’n etenspauze nog net de 5 kilometer meepikken. Na een uurtje spijbelen en een derde plaats op zak moest ik als een haas weer terug naar de redactie. Maar goed, ik was allang blij dat ik nog even mee kon doen aan het loopje dat vlak langs m’n huis ging. Na een kort nachtje de volgende dag in alle vroegte naar Terneuzen. Samen met collega René van Stee zouden we de Marathon van Zeeuws-Vlaanderen volgen vanuit de auto. We stopten onderweg op vijf verschillende punten. Het is hier al vaker gezegd, maar ook in deze marathon werd weer eens duidelijk dat het na een kilometer of 35 pas echt begint. We zagen hardlopers versnellen, zoals Sjaak Luteijn en Adriaan van Keulen, maar we zagen er veel meer helemaal in elkaar storten, zoals Erwin Harmes en Dave Boone, die lange tijd in de top vijf liep maar in de laatste kilometers terugviel naar plaats 21. Daar stond ik wel van te kijken omdat Dave als ultraloper behoorlijk wat gewend is. Maar een marathon blijft een marathon. Je bent pas zeker van je positie als je over de meet bent. Uit ervaring weet ik dat je in een paar kilometer nog vele minuten kunt verspelen.

Wie dat niet deed was Elisa Rijk. De Schoondijkse liep een ijzersterke race en ik moet eerlijk toegeven dat ik niet verwacht had dat ze Lara Klaassen zou kunnen kloppen. De 25-jarige Tilburgse liet zien over enorm veel karakter te beschikken. Vandaag reed ze alweer zestig kilometer op de racefiets. Spierpijn heeft ze nauwelijks. Een natuurtalent dus.

Ook gingen mijn gedachten weer even terug naar 2009, toen ik zelf aan de start stond in Hulst. Het pr dat ik toen liep staat vijf marathons later nog steeds. De Marathon Zeeuws-Vlaanderen is daarna alleen maar gegroeid. Er zijn meer deelnemers, er staat meer publiek onderweg en alles is perfect georganiseerd. Het valt te hopen dat de opvolger van organisator Marlon Roels de ingeslagen weg weet voort te zetten. Zelf ben ik er volgend jaar weer bij. Misschien weer als verslaggever, maar hopelijk als deelnemer, want dat blijft toch het allermooiste. Dat besef je pas als je langs de kant staat te kijken.

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s