Marathon Jeruzalem 2

Door Koen de Vries

Dat de marathon van Jeruzalem iets speciaals zou worden, had ik wel verwacht. Je loopt er immers door een aardig stukje geschiedenis. Toch werd het heel anders. Overhet ongewone weer hoeven we het niet meer te hebben. Twee weken geleden sneeuwde het in Jeruzalem en vorige week was het er bijna 30 graden dus ik was op vanalles voorbereid.

Toen we om een uur of 6 de parkeergarage inreden was het eerste dat we zagen een groep van 30 biddende hardlopers. Keppeltje op, bidkleed om, tora in de hand en prevelen maar. Dat begeleid met knikkende hoofden en buigende bovenlichamen.

Buiten was de beveiliging enorm. Het hele startterrein was met hekken afgezet en bijde ingangen, werd iedereen uitgebreid gecontroleerd. Overal waren millitairen met mitrailleurs, ook later langs het parkoers. Er liepen trouwens ook aardig wat soldaten mee.

Dat gaf wel een veilig gevoel, te meer omdat ik kort voor  de start begreep dat we ook door Oost-Jeruzalem zouden gaan, nog niet zo lang geleden nog Palesteins gebied. Daar ergens maakte ik een icidentje mee. Twee vrouwen hadden in het Hebreeuws iets op karton geschreven.  Ik begreep er niks van, maar een deelneemster met amerikaans accent die in mijn buurt liep werd woest en begon het karton uit de handen van de vrouwen te rukken. Ik ben maar doorgelopen.

Van te voren had ik me redelijk voorbereid opde bezienswaardigheden die ik zou tegenkomen. Eigenlijk heb ik daar maar de helft van gezien. Net na het halvemarathonpunt smoltonze groep samen met die van de halve marathon en de 10 km, die 1,5 uur later gestart waren. Imk had het idee dat ik ergens in hun achterhoede terecht was gekomen, want ze liepen best langzaam en breed over de weg. Wij waren met 1000, zij met 10.000.

Het was laveren geblazen en heel goed  uitkijken. De drankposten (helaas alleen water) waren niet op de drukte voorbereid, we moesten in de rij staan. Verder was het nog uitkijken voor diepe plassen op de weg.  Ach ja, een marathon lopen is altijd al een  groot avontuur dus dit kon er nog wel bij.

Wat mij betreft kan ernog heel wat gesleuteld worden voordat er volgend een derde editie gehouden wordt, maar toch blijven de herinneringen meer dan zoet. Temeer omdatik nog hoger einigde dan ik eerst dacht (146e) en mezelf de snelste Nederlandse man mocht noemen.  Inderdaad man, want er waren twee vrouwen die me ver, ver voor bleven. De ene was Wilma van  Onna, de ander een dame uit  Spijkenisse. Zo en nu ga ik ermee stoppen want bloggen op je Iphone is bijna net zo vermoeiend als het lopen van een marathon.

Advertenties

2 reacties

Opgeslagen onder Nieuws

2 Reacties op “Marathon Jeruzalem 2

  1. Irene van de Giessen

    Wat een bijzonder ervaring Koen!

  2. Irene van de Giessen

    Gefeliciteerd met je prestatie!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s