Arme Huub

door Koen de Vries
 
Het gebeurde drieënhalf jaar geleden in Hof Domburg na afloop van de presentatie van de deelnemers aan de Delta Tour Zeeland. Alvorens naar de krant te gaan, zocht ik nog even de wc op. Naast me stond een man hetzelfde te doen als ik. Ik keek naar rechts, hij keek naar links en we zagen wie we waren. Mijn buurman was een bekende oud-profwielrenner uit West-Brabant. Al plassend toverde hij een krantenknipseltje uit zijn binnenzak en gaf het aan mij. ,,Hier”, zei hij met enige verbetenheid. ,,Hierin zouden jullie journalisten je eens moeten verdiepen.”
Het stukje ging over een Belgische amateurwielrenner die tijdens een koers in Vlaanderen dood van zijn fiets gevallen was. Later bleek dat hij doping had gebruikt. ,,Dit is het topje van de ijsberg”, wist de oud-renner te vertellen.,,Er wordt door Belgische amateurs veel doping gebruikt. Er vallen meer slachtoffers dan alleen deze man. Het is alleen niet bekend. Het wordt van alle kanten doodgezwegen. Je zou daar als journalist eens in moeten duiken. Dan trek je een hele beerput open.”
Enerzijds leek het me een aanlokkelijk idee, anderzijds een onmogelijkheid. Je hebt er maanden voor nodig en die tijd is een dagbladjournalist niet gegeven. Bovendien, was het allemaal wel waar wat die Brabander vertelde? Toen ik niet veel later boeken als Prikken en slikken (Willy Voet) en De puntjes op de IJ (Erik Wijmeersch) las, was het me in elk geval duidelijk dat het verkrijgen van doping geen enkel probleem is. En het zorgen voor een negatieve test evenmin.
De Belgische overheid weet dat ook. Het is niet voor niets dat onze zuiderburen een anti-dopingdienst hebben opgetuigd waar je u tegen zegt. En van die dienst werd een jongen uit Yerseke het slachtoffer. Huub van Noorden wist bij een koers in België niet precies hoe de hazen liepen, miste een controle en moet daar nu een jaar voor op de blaren zitten. Iedereen die Huub kent, denkt dat hij te goeder trouw is. Maar dat telt niet. Hij moet bewijzen dat hij niet gevlucht is voor de dopingjagers en dat is vanzelfsprekend onmogelijk.  
Dopingautoriteiten hebben nog steeds lichtjaren achterstand op dopinggebruikers en denken die een beetje goed te kunnen maken door met kanonnen op muggen te schieten. Dat levert veel onschuldige slachtoffers op.
Toch moet Huub een beetje blij zijn. Stel, dit akkefietje was hem in Spanje overkomen. Dan had hem dat veel meer tijd gekost. De Spaanse veteraan Ezequiel Mosquera wacht al meer dan een jaar op een uitspraak van de Spaanse autoriteiten nadat bij hem iets onrechtmatigs was aangetroffen. Zijn carrière gaat als een nachtkaars uit omdat hij niet eens de kans krijgt om gestraft te worden.
Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Nieuws

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s