Roes

door Maurice Steketee
Het is al ruim 24 uur geleden nadat de laatste wandelaar de finish in de Langstraat is gepasseerd, maar ik leef nog steeds in een roes. Wie de afgelopen dagen in Zoutelande is geweest zal dat vast herkennen. Het begon vrijdagavond al met de Ladiesrun. Wat een spektakel, wat een publiek maar vooral wat een sfeer. Een dag later was het niet anders. ’s Ochtends zat ik eerlijk gezegd even in een dipje. Het gevoel toen ik Burgh binnen kwam was anders dan anders. Ik miste de kriebels, ik miste de spanning. Stiekem baalde ik dat ik niet een van de 1300 starters was. Maar toen de klok 12 keer had geslagen was dat gevoel ook snel weer weg. Achter op de motor bij Lein Lievense had ik een geweldige dag. ’s ochtends had ik het er eerlijk gezegd niet zo op, om achterop de motor de springen. Had het ook nog nooit eerder gedaan. Toen ik Lein vroeg of-ie veel op z’n motor reed, en dat ontkennend beantwoordde, trok in een beetje wit weg. Maar eenmaal in de koers was het alleen maar genieten. Ik durf bijna te stellen dat het mooier is dan de Kustmarathon zelf lopen, maar dat is ook niet helemaal waar. Volgend jaar hoop ik gewoon weer met beide benen op de grond te staan en op eigen kracht Zoutelande te bereiken.
Ik zit ook nog in een roes door al de verhalen die ik heb gehoord. De ene keer vrolijk, de andere keer emotioneel, zoals het gesprek dat ik vorige week met Wim van Sparrentak had in Zoutelande (hieronder te lezen). Maar ook het verhaal over een vrouw die borstkanker heeft overwonnen en de Ladiesrun liep greep me aan. Of de man die vele kilo’s afviel en de marathon volbracht.
Die roes zal voorlopig nog wel even duren. Voor mij is de napret nu begonnen. Vandaag ben ik samen met Koen begonnen aan het Kustmarathonboek. Het doorpluizen van de duizenden foto’s is een heel karwei maar zeker geen vervelend werk. Achter elke foto gaat immers wel een verhaal schuil. We proberen zoveel mogelijk verhalen in het boek te krijgen, maar net zo belangrijk zijn natuurlijk de foto’s. Die zeggen vaak meer dan 1000 woorden.
Vandaag werd er bij boekhandel de Drukkerij in Middelburg door verschillende mensen al gevraagd of het boek al te koop is. Een betere motivatie kunnen wij niet hebben. U zult alleen nog even tot 11 november geduld moeten hebben, want dan ligt het in de schappen. Voorlopig blijft mijn Kustmarathonroes dus nog wel even voortduren.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Bijdrage Maurice, Nieuws

Een Reactie op “Roes

  1. Kris

    cool maurice 🙂 Ik heb je boek van vorig jaaar hier in Nijmegen!

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s