De ultieme Kustmarathontest

door Koen de Vries
Gisteren stond de ultieme duurtraining van AV’56 op het programma: drie uur en twintig minuten over het Kustmarathonparkoers. We hadden geluk. Vlak voor het vertrek in Zoutelande begon het hard te regenen maar toen we vertrokken was het droog. Verder kregen we ondanks tal van dreigende luchten alleen vlak voor Domburg nog een buitje te verwerken. We hadden toen gelukkig de wind in de rug. Het was een nuttige training. Met dank aan de wind, die tot ware Kustmarathonproporties uitgroeide en ‘cateraar’ Wim Huurman die al onze spijs en drank vervoerde naar de Hoge Hill bij Domburg.

We waren volgens mij wel met een mannetje en vrouwtje of tachtig om het lichaam te onderwerpen aan de ultieme Kustmarathontest. Aanvankelijk slaagde iedereen met vlag en wimpel. Dat was ook niet zo moeilijk. Op de Westkappelse Zeedijk blies de wind hard van opzij, maar toen we bij het vuurtorentje rechtsaf sloegen, hadden we ‘m heerlijk in de rug. Zo hardlopen is niet zo moeilijk. Jos den Hollander had ons opgedragen om bij Oostkapelle niet de duinen over te gaan naar het strand maar de rechts-links-beweging te maken, zodat we een stuk parkoers van de Kustloop van afgelopen zaterdag volgden. Ook dat zorgde voor extra reserves.
Die hadden we op de terugweg ook wel nodig. Toen hadden we de wind tegen. Kenners hadden het over kracht zes a zeven. Op de hoge gedeelten van de duinen tussen Oostkapelle en Domburg bezorgde die ons al enthousiast wat extra weerstand en die nam alleen maar toe toen we Domburg achter ons gelaten hadden. Daar was het waaierlopen geblazen. Onze aanvankelijk omvangrijke groep 4 viel wat uit elkaar, smolt weer samen en harmonicade tenslotte flink heen en weer. Het viel ook niet mee: rennen met windje tegen, heuvel op heuvel af, soms vol in de wind, dan weer in de luwte van een voorgang(st)er.
De echte vuurproef kwam op de Westkappelse Zeedijk, waar de wind een tikje richting zuiden leek gedraaid en nu schuin tegen stond. Hier was het echt stoempen geblazen. Rustig aan doen was geen optie, want dan moest je in je eentje tegen de wind opboksen. De verlichting kwam voor de meeste mensen bij de tank want daar kregen we weer even de wind mee. Toch viel juist daar de groep andermaal uit een. Om nooit meer tot de groep samen te smelten waar we mee begonnen waren.
Op en na de lange trap bij de reddingsbrigade werden we uitgebreid gezandstraald en daar, boven op de duinen, bleek het zandpad dat er al een beetje lag nu echt een zwaar traject geworden. Het was een flink stuk ploegen. Weest gewaarschuwd, marathonlopers op 1 oktober! Houdt nog een extra draadje energie over voor dit stuk!
Op dat laatste stuk naar Zoutelande besefte ik nog maar eens dat het een niet te onderschatten traject is. Je bent er bijna, je kunt de stem van Fred Rabout al bijna horen en toch ben je er nog lange lange niet. Op 1 oktober is het – zeker voor de wat trageren onder ons – ook nog eens hoog water op dat laatste stukje strand. Al met al gaf mijn horloge op de virtuele eindstreep in de Langstraat aan dat we 3 uur, 20 minuten en 27 seconden gelopen hadden, inclusief de korte drinkpauzes, een plasstop en de toespraak van marsleider Jos den Hollander. Verder gaf m’n Garmin aan dat we 33 kilometer hadden afgelegd. Er zijn wel eens woensdagavond geweest die ik minder nuttig besteed heb.

Advertenties

1 reactie

Opgeslagen onder Nieuws

Een Reactie op “De ultieme Kustmarathontest

  1. Cees van den Bulck

    Afgelopen zaterdag begeleidde ik mijn vrouw op de fiets tijden de 30 km wandeltocht van de Oranjevereniging Oostkapelle, uiteraard ter voorbereiding van de kust wandelmarathon. Tientallen hardlopers passeerden ons op de duinen bij Domburg in de buurt van de Watertoren.
    Het was er druk, ook met “gewone” wandelaars en fietsers. Alle lopers zochten hun eigen weg in de drukte. maar één dame vond het nodig om zeer snibbig “Aan de kant!” te roepen. Zij vond blijkbaar dat zij meer rechten had dan ieder ander daar aanwezig. Wij konden dit niet waarderen. Dit is niet de mentaliteit die bij het door mij hoog gewaardeerde lopersvolk hoort. Wellicht komen wij ze nog eens tegen. Dan zullen wij zeer beleefd vragen of wij even mogen passeren.
    Het was overigens een hele mooie wandeltocht; goed georganiseerd door de OV Oostkapelle.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s