Trainen in Italie

Niet Niet alleen op Haiti wordt getraind door Zeeuwen, ook in Italie. Miranda Lievense mailde ons onderstaand verhaal:

Tijdens onze kampeervakantie in Italie trainden mijn man en ik om de beurt ’s ochtends voor dag en dauw. Deze trainingsrondjes gingen over de stranden van de Toscaanse kust en door de pijnboombossen die net achter het strand liepen. Heerlijke trainingen zo ’s ochtends tussen 07.00 en 09.00 uur voordat het echt te warm werd. Tijdens een van deze rondjes kwam ik een affiche tegen van een hardloopwedstrijd in de bossen van Cecina. Aan een paar punaises hingen wat foldertjes om mee te nemen dus in de ene hand een flesje water en in de andere hand een foldertje holde ik terug naar onze camping.
 
De avond voor de wedstrijd waren we in Cecina en zagen een soort festival terrein waar de volgende dag de aangekondigde wedstrijd van start zou gaan. De organisatoren waren druk bezig alles klaar te zetten en wij vroegen of we misschien nu al in konden schrijven. Dat kon dus mijn man schreef zich meteen in en betaalde de 5 euro inschrijfkosten. Hij kreeg meteen zijn startnummer en mocht in een doos met bidondoppen graaien. Op alle doppen was een nummer geschreven en het nummer wat hij trok had een bijbehorende prijs: 2 rollen keukenpapier, een handvegertje, een blok nougat en een sportbroekje. De sponsoren lieten zich dus bij inschrijving al van hun goede kant zien. De organisator vertelde enthousiast dat er de volgende dag vele leuke prijzen te winnen waren en dat we een echte pasta party konden verwachten. Ik twijfelde tot dan toe nog om mee te doen, mede omdat onze dochters van 8 en 10 dan tijdens onze run alleen achter moesten blijven. Maar we werden allemaal zo enthousiast gemaakt door de organisator dat ook ik me inschreef. Mijn bidondop nummer leverde mij 2 keukenrollen, een handvegertje, een blok nougat en een fles wijn op. Wij gingen verwachtingsvol terug naar de camping met onze prijzen en de startnummers.
 
De volgende ochtend bevonden wij ons tussen zo’n 300 mede-runners. Het waren allemaal italianen, de meesten van atletiek verenigingen uit de buurt en velen kenden elkaar dan ook. Om 9.45 uur holden klonk het startschot en holden we 10 km door de pijnboombossen. Omdat de temperatuur richting 30 graden liep was het voor ons allebei geen topper maar het was een mooie route. En bij de finish wachtte ons de beloofde pasta party. Dat was niets teveel gezegd want er was niet alleen overheerlijke ravioli, maar ook fruit, geroosterd brood met tapenade of honing, snoep, chips, sportdrank, icetea. En dat allemaal zoveel je lustte. Dat was dus zeker de moeite waard geweest om in die hitte te rennen.
 
Na een half uurtje begon de prijsuitreiking. Dat we niet bij de snelste hoorden was ons al duidelijk. Maar volgens meneer de organisator zouden er bijzondere prijzen te winnen zijn dus we waren benieuwd. Er waren inderdaad grappige prijzen: voor de zwaarste deelnemer, de langste deelnemer, de oudste deelnemer, de deelnemer die van het verste weg kwam, de jongste deelnemer en uiteraard de snelsten in hun categorie. Omdat wij de enige niet-italiaanse deelnemers waren en mijn man op een centimeter na 2 meter lang is, vielen wij goed in de prijzen. Deze dag dus weer naar huis met sporshirts, een lange tight en een fles wijn.
 
Wij vonden het een prachtige ervaring. Als echte hollanders vonden we het uiteraard geweldig dat we voor 2 x 5 euro, tassen vol keukenrollen, handvegers, nougat, flessen wijn en sportkleding hadden gewonnen. En dan ook nog verwend worden met pasta party, helemaal top !!!

Advertenties

Een reactie plaatsen

Opgeslagen onder Lezersreacties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s