Trail des Fantomes

door Koen de Vries

Toen ik nog een klein ventje was, gingen we in de zomer vaak op vakantie naar de Ardennen. M’n vader achter het stuur van de Kever, m’n oma daarnaast, m’n moeder, opa en broer achterin en ik in de kattebak. We maakten lange toeren door de heuvels en daardoor dacht ik de Ardennen nog wel een beetje te kennen. Gisteren was ik er, samen met enkele Zeeuws-Vlaamse hardloopfanaten, voor een hernieuwde kennismaking. We liepen de Trail des Fantomes, 25 kilometer dwars door de natuur. Niets van al die jaren geleden herinnerde me aan het hardlopen van gisteren. Maar het was wel hartstikke leuk. Een totaal nieuwe loopervaring

Man redt Ingrid van verdrinkingsdood

.

De Kever was een luxe Peugeot geworden, op de plaats van m’n vader zat Gaston IJsebaert en Ingrid IJsebaert had de plek van m’n oma ingenomen. Ikzelf hoefde niet in de kattebak, want er was plaats genoeg in deze ruimtewagen. Naast me zat Andres de Witte uit Terneuzen, op wie – net als voor mij – de eerste trail uit z’n leven te wachten stond. Achter ons reed Arnold Boonman met Han en Annelies Gerritsen richting La Roche, waar start en finish waren.
Onderweg deed zich een klein probleem voor. Het zou snikheet worden en daar was ik op gekleed. Vlak na Antwerpen begon het echter te regenen en de hoeveelheid neerslag nam richting Ardennen alleen maar toe. De temperatuur daalde richting 15 graden. In La Roche regende het nog steeds pijpenstelen. Gelukkig mocht ik de jas van Han even lenen. Om tien uur werd op het plaatstelijke dorpsplein het startsein gegeven. Niet met een pistool of iets dergelijks, maar met de toeter van een auto, die er vervolgens met piepende banden vandoor ging. Gelukkig werd het droog, maar toen we het asfalt verlieten en de wandelpaden opgingen, had de regen wel z’n sporen nagelaten. Het was zo hier en daar glijden en glibberen.
Het eerste stuk van het parkoers voldeed wel zo’n beetje aan m’n verwachtingen: veel klimmen en dalen door het bos. Maar hoe verder we kwamen hoe zwaarder het traject werd. Het werd steiler en steiler, klimmen werd klauteren, afdalen werd naar beneden glibberen met bomen en struiken soms als laatste redmiddel.
Steeds was het riviertje de Ourthe het markeringspunt. Je liep er langs, huppelend tussen boomwortels en stenen door, voorzichting spekgladde stukken leisteen overstekend, je klom naar boven of daalde ernaar af. Een paar keer moest je een hoogteverschil van 140 meter overbruggen en ik kan u verzekeren dat je dat niet in je kouwe kleren gaat zitten. Het mooiste stuk was de oversteek van de Ourthe, na een kilometer of vijftien. Je moest er gewoon doorheen waden. Het water kwam tot je knieën, door de keien op de bodem had je maar een wankel evenwicht. Toen ik op Ingrid stond te wachten voor een foto, ging een iets te haastige Belg onderuit en haalde een nat pak. Niet veel later leek ook Ingrid haar evenwicht te verliezen. Een vlak bij haar lopende man bood echter uitkomst. Ze kon zich nog net aan hem vastgrijpen. Na afloop had ze heel wat uit te leggen aan haar man Gaston, te meer omdat ik dit voorval op m’n telefoon had vastgelegd. De zon was trouwens doorgebroken, hetgeen plotseling voor tropische temperaturen zorgde. Ik had herhaaldelijk het idee dat in deze wildernis elk ogenblik een troep bosolifanten kon oversteken.  

Arnold Boonman langs de Ourthe

Na twintig kilometer was het beste er wel vanaf, en juist toen kwam het zwaarste stuk nog. Na een klauterpartij over bomen en rotsen vlak langs de Ourthe, doemde voor ons een heuvel op die onbeklimbaar leek. Toch moesten we naar boven. Het was gekkenwerk. Er waren lopers die uit hun rugtas een soort van pikhouwelen toverden. Met enige jaloezie zag ik ze voorbij komen. Halverwege die klim bleek ik Andres de Witte gepasseerd te zijn, die volkomen uitgepeerd aan een boom hing. Hij vertelde het me na afloop, zelf had ik het niet gezien. Het enige dat me bezighield was de vierkante meter rots, puin, en/of grond die zich boven me bevond.
Na de klim kwamen we op een steil wandelpad. Nooit geweten dat je ook wandelend volkomen kunt verzuren. Een paar keer hing ik aan een boom om even op adem te kunnen komen. De laatste kilometers gingen gelukkig bergafwaarts, maar ook afdalen is vermoeiend met een hartslag van 180.
Puur toevallig gingen Ingrid, Arnold Boonman en ik tegelijk over de finish. Ingrid was ik onderweg wel tien keer tegen gekomen. Op de klimmen en vlakkere stukken was zij sneller dan ik, maar in de afdalingen ging ik haar steeds weer voorbij. Arnold Boonman was halverwege een stukje op ons uitgelopen. In de laatste kilometers moest hij zijn voorsprong echter weer prijsgeven. We noteerden een tijd van een paar seconden boven de drie uur, en werden 77e, 78e en 79e. Niet gek in een veld van 250 deelnemers. Ingrid was eerste vrouw 40+(vijfde vrouw overall), ik 9e man 50+ en Arnold 21e man 40+.
In La Roche troffen we de familie Gerritsen op het terras bij de finish. Han was uitgestapt en liefdevol opgevangen door zijn vrouw Annelies. Hij begon, niet echt goed getraind, met een kuitblessure en had al snel in de gaten dat dit parkoers iets te veel gevraagd was. Zijn zoon Denis, overgekomen uit Eindhoven, was een minuut of tien voor ons gefinisht. Andres moest op dat laatste stuk nog tien minuten op ons toegeven.
Niet veel later namen we een bad in de Ourthe. Ik heb al eens een blog over een koude douche na een marathon geschreven en nu zou ik dat weer kunnen doen. Wat was dat lekker!
Gezeten achter een biertje zagen we daarna Giel en Anita Joziasse binnenkomen. Het Goese echtpaar had de vijftig kilometer volbracht. Giel in 6.09.25, Anita in 6.47.56, waarmee ze vierde vrouw werd. Beiden zo fit als een hoentje. Ongelooflijk knap vond ik het. Voor mij had het trajact geen kilometer langer moeten zijn. Provinciegenoot Michel Buijck (Middelburg) werd gehuldigd als derde man op de 25 kilometer. Hij had vijf weken niet getraind, miste de versnelling in z’n benen, maar kwam wel meer dan drie kwarier eerder dan ons over de streep! Waar wij naar boven wandelden, moet hij gewoon gerend hebben.
Op de terugweg mocht ik tot mijn vreugde weer plaatsnemen in de luxe Peugeot. Gelukkig geen kattebak. Daarin waren m’n opgevouwen benen waarschijnlijk zwaar gaan protesteren. Wat rest is een mooie herinnering aan een totaal nieuwe loopervaring. Een trail kan ik iedereen aanraden. Wel eerst even wat trainen in de duinen. Dat kan je goed van pas komen.

Advertenties

13 reacties

Opgeslagen onder Nieuws

13 Reacties op “Trail des Fantomes

  1. mooi verslag Koen, precies zoals ik het ook ervaren heb en hopelijk nog vaker mag meemaken. Groeten Andres

  2. Pingback: trail des fantomes 2011 :: runners terneuzen

  3. Toon van Daalen

    Gatver wat een leuk verhaal 🙂 Ben jaloers op de uitlopers.Gefeliciteerd allemaal met de geweldige prestatie!!

  4. Mooi dat het je goed bevallen is. Wellicht zien we jullie allen weer terug op een volgende Trail ?
    Ik heb veel van jullie avonturen onderweg ook van nabij kunnen volgen 😉

  5. Mooi verslag van een uitstekende prestatie!
    Zelf liep ik ook de 25km en heb net zoveel genoten…
    ’t Was mijn eerste maar zeker niet mijn laatste trailrun!

  6. Karin

    Ik liep gisteren ook deze fantastische trail niet zo snel als jullie maar heb ontzettend genoten van de verschillende elementen,gefeliciteerd met je prestatie.Goed verslag precies zoals het was.
    sportgroet Karin

  7. pjhaas

    En nog precies een jaar tijd om te trainen voor de 50 kilometer!

  8. Boudewijn

    Hoi Koen,

    Prima prestatie lijkt mij, je hebt jezelf daar kennelijk kostelijk geamuseerd. Maar om het nu hardlopen te noemen gaat mij, als ik de foto’s bekijk, wel wat te ver..
    Wel spectaculaire foto’s.

    Groet,

    Boudewijn

  9. Rinus R

    Aardig traininkje voor de Kustmarathon, met zo’n voorbereiding wordt dat een makkie.

  10. Robert Jan Eggens

    Mooi Blogje 🙂 heb hem zelf ook gelopen. Ik stond met een van jullie vlak voor de start te schuilen onder een parasol tegen de regen… Volgend jaar weer??

  11. Jos den Hollander

    Komende editie op 19 augustus gaat een aantal Zeeuwen weer meedoen aan deze prachtige trail in de Ardennen. Peter van Limbergen, Fer Bouwens, Laurens vd Have, Rick van Keeken, Andres de Witte, Johan Lorier en mezelf hebben zich al opgegeven. Het zou leuk zijn als er nog meer Zeeuwen mee gingen “trailen”. Let op Dat je tijdig inschrijft want er kan maar een beperkt aantal lopers meedoen. Mooie voorbereiding voor de Kustmarathon

  12. Hallo Jos, misschien een beetje een late reactie, maar gaan jullie er met een groep heen en lopen er ook mensen de 50km? Ik moet volgens mij al om 07.00 u starten en zal de dag vooraf al doorrijden. Misschien dat we met een groep kunnen gaan?
    gr.
    Andres

  13. Jos

    De groep uit Goes e.o. doet mee aan de 25km dus wij zullen op dag zelf wel vertrekken.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s