Anekdotes

Vandaag een gastbijdrage van Rene van Stee, die zaterdag verslag deed namens de PZC van de marathon Zeeuws-Vlaanderen.
Verslag doen van een groot sportevenement is altijd een mooie uitdaging. En zeker als dit zich afspeelt in je achtertuin. De feestelijke ambiance op de Grote Markt in Hulst beloofde bij de start van de Marathon Zeeuws-Vlaanderen veel goeds. Lachende gezichten, een lekker zonnetje en nauwelijks wind. Kortom volop ingrediënten voor een mooie dag.
Om half elf stopte (volgens afspraak) plotsklaps de muziek. In de basiliek begon een begrafenis. Klokgelui kondigde die droevige gebeurtenis aan. Ontnuchterend, maar kort daarna ging iedereen weer over tot de orde van de dag.
Ook zaterdag bleek dat het volgen van de deelnemers bij dergelijke happenings redelijk wat hectiek met zich meebrengt. Zo had Sébastièn Schletterer, de winnaar bij de mannen, ter hoogte van Axel al een dermate grote voorsprong genomen dat het wachten op de eerste vrouw, Leonie Ton, er op dat moment bij inschoot. Niet dat je daardoor nog heel belangrijke zaken mist, maar desondanks is het altijd beter om alles op de voet te volgen.
De zegetocht van Schletterer was indrukwekkend. Zijn eindtijd van 2.27.40 deed daar niet voor onder. Ton, net als Schletterer titelhouder van de Kustmarathon, haalde eveneens een fraaie overwinning.
Net als vorig jaar kwamen na afloop de anekdotes, mooie belevenissen en hilarische momenten in overvloed ter sprake. Een kleine greep: Darwin Kint (gefinisht in 4.22.31) was donderdag in Amsterdam voor zijn werk. Terugvliegen naar Engeland, waar hij in Abbots Langley woont, was er vanwege de aswolk vanuit IJsland niet meer bij. Daardoor was de onfortuinlijke oud-Terneuzenaar gedwongen om op het Europese vasteland te blijven. De zolderkamer bij zijn ouders in Hulst bood uitkomst. ,,Alleen had ik helemaal niks bij me. Geen loopschoenen, geen loopkleding, helemaal niks. Daarom heb ik vrijdag nog een paar schoenen gekocht. En dat ging goed. M’n kleren heb ik geleend van Marlon (Roels, voorzitter van het organisatiecomité). En die zaten ook prima.”
De Belgische deelnemer Bart Vandewiele vroeg op het podium zijn vriendin Kate Kloeck ten huwelijk. Die zei gelukkig ja. ,,Dat was ze maar geraden ook”, zei de atleet uit Wetteren. ,,Ik heb me rot moeten haasten om op tijd te komen. Want ik had met de organisatie een tijd afgesproken waarop ik het aanzoek zou doen. Vorig jaar liep ik een stuk sneller, maar dit jaar heb ik veel gesukkeld met blessures. Vandaar. Daardoor liep het bijna in het honderd.”
Randy Lauret belandde zelfs in de file in Axel. Daardoor miste hij in de estafettemarathon het wisselpunt van de laatste tien kilometer naar Terneuzen. Zijn ploeggenoten van VV Axel, Danny Aarnoutse en Wim de Koeijer, hadden hun inspanning er toen al op zitten. Bart Rijckaert was de derde loper. ,,En die moest ik dus aflossen. Maar toen hij mij niet zag, is hij verder gelopen. Lullig natuurlijk. Ik heb nog wel geprobeerd om hem in te halen, maar dat was vergeefse moeite.”